Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

ΣΤΟ "ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΙΣΙ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ" ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΑ ΠΑΛΜΕΡ - ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ


Το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) συμμετέχει για τρίτη συνεχή χρονιά στην μεγάλη διοργάνωση "Το Μικρό Παρίσι των Αθηνών" 2017, το οποίο φέτος έχει κεντρικό θέμα "Η Γυναίκα στην Ευρώπη". 
Το "Πολύτροπον" θα παρουσιάσει αποσπάσματα από το άγνωστο στους πολλούς μουσικό έργο της Εύας Πάλμερ – Σικελιανού, συζύγου του ποιητή Άγγελου Σικελιανού και συνδιοργανώτριας των περίφημων «Δελφικών Γιορτών». 
Η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού ήταν Αμερικανίδα ερευνήτρια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, χορογράφος και ιστορικός του χορού, με σπουδαίο έργο στην προαγωγή του ελληνικού χορού, θεάτρου, μουσικής καθώς και της υφαντικής τέχνης. Επίσης γνώριζε βυζαντινή μουσική και συνέθεσε πολλά βυζαντινότροπα κομμάτια ακόμα και στα αγγλικά. 

Εύα Πάλμερ - Σικελιανού
Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2017, 9.30 μ.μ. 
Αγγέλων Βήμα, φουαγιέ, Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια
Μουσικά έργα της Εύας Πάλμερ – Σικελιανού και έργα του Λεωνίδα Κανάρη (αφιερωμένα - α' εκτέλεση). 
Ιουλίτα Ηλιοπούλου – αφήγηση 
Δάφνη Πανουργιά - τραγούδι 
Ευτυχία Δημητρακοπούλου – φλάουτο & τραγούδι 
Μάριος Καζάς – πιάνο 
Roni Bou Saba – τραγούδι στα Αραβικά 
Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος - τραγούδι, εισήγηση, γενική επιμέλεια. 
Η εκδήλωση πραγματοποιείται και με αφορμή την επέτειο των 90 χρόνων από τις πρώτες Δελφικές Γιορτές (1927-2017, τις οποίες αναβίωσε με τον σύζυγό της Άγγελο Σικελιανό) και τη συμπλήρωση 110 χρόνων από την άφιξή της στην Ελλάδα (1907-2017).
Αφίσα εκδήλωσης: Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ ΠΑΤΡΩΝ: ΕΙΚΟΝΑ, ΨΥΚΤΗΣ, ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΡΑΣ!


Μητροπολιτικός Ναός Πατρών 2017, "ανακαινισμένος"!
Σε διατηρητέο μνημείο παγκόσμια πατέντα: 
Εικόνα των Αρχαγγέλων, ψύκτης νερού και πυροσβεστήρας!
Κάτι άλλο; 
Το βλέπεις αυτό το κιτς και αναφωνείς πικρά γεγονυία τη φωνή: 
"Αγίασον τους αγαπώντας την ευπρέπειαν του οίκου σου"! 


ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΤΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

«Ο Κούρος». Κολάζ του Οδυσσέα Ελύτη (1978). Μέρος της σύνθεσης αποτελεί ο Κροίσος
του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου (©Ιουλίτα Ηλιοπούλου/ευγενής παραχώρηση)

Διάλεξη της Ιουλίτας Ηλιοπούλου στο Αμφιθέατρο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου 
(είσοδος αμφιθεάτρου από Τοσίτσα 1)
«N’ ακούς αγάλματα πέτρινα» 
Ο διάλογος του Οδυσσέα Ελύτη με την αρχαιότητα μέσα από τις πλαστικές τέχνες 
Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου, ώρα 18:00 
Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο συνεχίζει τον κύκλο εκδηλώσεων με τίτλο «Αρχαιολογία και Ποίηση», που πλαισιώνει την περιοδική έκθεση «Οδύσσειες», με τη διάλεξη της ποιήτριας Ιουλίτας Ηλιοπούλου για το έργο του Οδυσσέα Ελύτη και τη σχέση του με την αρχαιότητα. Πολύ μακριά από την αρχαιολατρία ή την αρχαιοπρέπεια, συστηματικά αποφεύγοντας τα δοσμένα σύμβολα του μύθου και της Τραγικής παράδοσης, ο Ελύτης αναπτύσσει μία δυναμική σχέση με τον αρχαίο κόσμο, άλλοτε εντάσσοντας χωρία αρχαίων κειμένων στην ποίησή του, άλλοτε αναφερόμενος σε αρχαία μνημείαή έργα γλυπτικής, με τρόπο που να αποτελούν όχι μόνο πρότυπα αισθητικής, αλλά και διαχρονικές οντότητες με φυσικές και μεταφυσικές προεκτάσεις. Ο διάλογος του Οδυσσέα Ελύτη με γνωστές αρχαιότητες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, όπως ο Κροίσος ή η κόρη Φρασίκλεια, θα ζωντανέψει μέσα από αναγνώσεις και ερμηνευτικές προσεγγίσεις του έργου του στο αμφιθέατρο του Μουσείου, αλλά και στους εκθεσιακούς του χώρους, όπου η Διευθύντρια του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Δρ Μαρία Λαγογιάννη θα συνοδεύσει την ποιήτρια σε έναν περίπατο αναζήτησης της ποιητικής έμπνευσης του κορυφαίου Έλληνα ποιητή. 


Η Ιουλίτα Ηλιοπούλου σπούδασε Βυζαντινή και Νεοελληνική Φιλολογία στη Φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Θέατρο στην Δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών. Έχει εκδώσει επτά ποιητικά βιβλία και παραμύθια από τις εκδόσεις ύψιλον και έχει γράψει ποιητικά κείμενα και στίχους για έργα γνωστών συνθετών. Παράλληλα, μελετά και επιμελείται το έργο του Οδυσσέα Ελύτη. Πρόσφατα έργα της αποτελούν το δοκίμιο «Αναζητώντας τη Δέκατη Τέταρτη Ομορφιά, δοκίμια για τον Οδυσσέα Ελύτη» (ύψιλον, 2015) και η επιμέλεια του τόμου «Ο Κόσμος ο μικρός, ο μέγας!» με μουσική του Γιώργου Κουρουπού (Ίκαρος 2016). 

ΝΑΟΙ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝΥΜΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΚΛΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Η εικόνα της Αγίας Θέκλας από την Μονή της Μοσφιλωτής.

Κείμενο του δημοσιογράφου και ανταποκριτή Κύπρου ΑΠΕ-ΜΠΕ, Αριστείδη Βικέτου, για Ναούς και αγιώνυμες τοποθεσίες της Αγίας Θέκλας στην Κύπρο.
Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του βυζαντινολόγου Χριστόδουλου Χατζηχριστοδούλου. 
Του Αριστείδη Βικέτου 
Στην Κύπρο υπάρχουν, εκτός των σύγχρονων, 15 ναοί ή αγιώνυμες τοποθεσίες της Αγίας Ισαποστόλου και μαθήτριας του Αποστόλου Παύλου, Θέκλας, της οποίας η Εκκλησία τιμά την μνήμη στις 24 Σεπτεμβρίου. 
Οι ναοί και οι τοποθεσίες με το όνομα της Αγίας, που καταγόταν από το Ικόνιο της Μ. Ασίας, είναι: Αγία Νάπα - Σωτήρα, Αιγιαλούσα, Αμμόχωστος (τοπωνύμιο), Ασώματος, Βοκολίδα, Επισκοπή (τοπωνύμιο), Κάτω Λακατάμια, Κάτω Κυβίδες (τοπωνύμιο), Λεμεσός, Μαρκό, Κούκλια Αμμοχώστου, Μοσφιλωτή, Ριζοκάρπασο (τοπωνύμιο προς τον Άγιο Φίλωνα), Ριζοκάρπασο (αγίασμα) και Στρουμπί Πάφου. 
Από τα προσκυνήματα της Αγίας Θέκλας στην Κύπρο τα σημαντικά , σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του βυζαντινολόγου δρα Χριστόδουλο Χατζηχριστοδούλου, σημεία της οποίας έδωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, είναι: 
1. Το σπήλαιο και η ερειπωμένη παλαιοχριστιανική βασιλική, στη βραχώδη παραλία της Σωτήρας Αμμοχώστου (σ.σ: στο ελεύθερο τμήμα της Κύπρου) κοντά σε ορμίσκο και εντός αρχαίου λατομείου και νεκρόπολης. Από τη βασιλική είναι ορατά σήμερα η αψίδα και ο νότιος τοίχος και σε παλαιότερα χρόνια ψηφιδωτά δάπεδα, νότια του σύγχρονου εξωκκλησιού. Ο παλαιός ναός ήταν ξυλόστεγος. Λίγα μέτρα στα νοτιοδυτικά του ναϋδρίου υπάρχει σκαμμένο στο φυσικό ψαμμιτικό (ιζηματογενές) πέτρωμα, ταφικό σύνολο με διάδρομο μήκους περίπου 7,50 μ. και με κατεύθυνση δύση - ανατολή. Η πρόσβαση στον χώρο γίνεται με κλίμακα τεσσάρων σκαλοπατιών. Πάνω από την είσοδο υπάρχει εγχάρακτος ισοσκελής σταυρός εντός πλαισίου. Η βάση των ταφικών θηκών λαξεύτηκε, για να διευρυνθεί ο χώρος, όταν αυτός μετατράπηκε σε ναό. Στο ανατολικό άκρο ο χώρος διευρύνθηκε για τη δημιουργία ιερού βήματος και τοποθετήθηκε τμήμα κίονα ως αγία Τράπεζα. Ο τάφος χρονολογήθηκε στην ύστερη αρχαιότητα ή τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, άγνωστο όμως παραμένει πότε μετατράπηκε σε ασκητήριο. Νότια του σπηλαίου προς τη θάλασσα κυκλικό φρεάτιο ανοιγμένο στον βράχο χρησιμοποιείται ως το αγίασμα της Αγίας Θέκλας. 
2. Ο μονόκλιτος, καμαροσκέπαστος ναός της Αγίας Θέκλας στο χωριό Μαρκό, μεταξύ Τύμπου και Πυροΐου στα κατεχόμενα κτίστηκε στις αρχές 16ου αιώνα. Στο δυτικό μέρος υπάρχει φρέαρ αγιάσματος. Ο ναός διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες, που χρονολογούνται στον 16ο αιώνα. Απεικονιζόταν η Θεοτόκος μεταξύ των Αρχαγγέλων, η Κοινωνία των Αποστόλων και συλλειτουργούντες ιεράρχες. Επίσης, μέχρι το 1974 σωζόταν σε καλή κατάσταση η Σταύρωση του Χριστού και η Προδοσία, και άλλες σκηνές του Πάθους φθαρμένες. 
3. Η μεταβυζαντινή μονή της Αγίας Θέκλας στη Μοσφιλωτή ήταν αρχικά ανδρική, ενώ σήμερα λειτουργεί ως κοινοβιακή γυναικεία μονή. Το καθολικό της μονής, καθώς και τα μοναστηριακά κτήρια, που το περιβάλλον ανάγονται στον 18ο αιώνα. Ο ναός είναι μονόκλιτος, καμαροσκέπαστος και βρίσκεται στη νότια πλευρά της μονής. Χαρακτηρίζεται από το μικρό του ύψος, που είναι δυσανάλογο σε σχέση με το πλάτος και μήκος του. Ο ναός οικοδομήθηκε εκ βάθρων το 1744 με δαπάνες του κάποιου Φλουρή και του ιερομόναχου Χριστοδούλου. Τα εγκαίνια του έγιναν το 1745, επί αρχιεπισκόπου Φιλοθέου. Το 1748 με δαπάνες του κτήτορος Φλουρή και της συζύγου του Λαουρούς κατασκευάστηκε το εικονοστάσιο και ιστορήθηκαν αρκετές εικόνες από τον ιερομόναχο Φιλάρετο του αγιογραφικού εργαστηρίου της μονής του Αγίου Ηρακλειδίου. Στα ανατολικά, κάτω από το Ιερό Βήμα υπάρχει υπόγειο τούνελ, όπου και το αγίασμα, νερό και λάσπη, που θεωρείται θαυματουργό για τα δερματικά νοσήματα, κυρίως του «μουασίλη», δηλ. του εκζέματος και του πονοκεφάλου. 
4. Το αγίασμα και το προσκυνητάρι της Αγίας Θέκλα που βρίσκονται στο μεσαιωνικό τείχος της Λευκωσίας, στον προμαχώνα Κωνστάντζα, εικάζεται ότι είναι στη θέση μεσαιωνικού ναού, που κατεδάφισαν το 1567 οι Ενετοί. Το προσκυνητάρι αποτελείται από μία μικρή αψίδα. Στο βάθος υπάρχει θήκη, η οποία χρησιμεύει για την τοποθέτηση της εικόνας. Το άνοιγμα κλείνει με μεταλλική θύρα, που ανοίγει μονάχα την παραμονή και την ημέρα εορτασμού της μνήμης της Αγίας, στις 23 και 24 Σεπτεμβρίου. Μπροστά στο προσκυνητάρι υπάρχει φρέαρ αγιάσματος, το στόμιο του οποίου αρχικά κλεινόταν με μεγάλη πέτρα. 

Το αγίασμα και το προσκυνητάρι της Αγίας Θέκλα στο μεσαιωνικό τείχος της Λευκωσίας,
στον προμαχώνα Κωνστάντζα

5. Το υπόγειο αγίασμα της Αγίας Θέκλας στο παλαιό λιμάνι Λεμεσού αποτελείται από μία μικρή τρουλλαία αίθουσα με κλίμακα καθόδου στη σήραγγα, στο βάθος της οποίας υπάρχει φρεάτιο με αγίασμα. Το αγίασμα οικοδομήθηκε από Τουρκοκύπριο στις αρχές του 20ού αιώνα, μετά από όνειρο, που είδε, και στη συνέχεια προσηλώθηκε στον ναό του Αγίου Αντωνίου ως παρεκκλήσι. 
6. Το μεσαιωνικό εξωκλήσι της Αγίας Θέκλας στην κατεχόμενη Βοκολίδα ανακαινίστηκε τον 19ο και 20ό αιώνα. Ο ναός ήταν μονόχωρος με ημικυκλική αψίδα εσωτερικά. Το 2011 το εξωκκλήσι κατεδαφίστηκε από τους Τούρκους, γιατί εμπόδιζε τη θέα σε πολυτελές ξενοδοχείο, που κτίστηκε παράνομα σε γη ελληνοκυπριακής ιδιοκτησίας, με την ονομασία «Κιβωτός του Νώε». 
7. Ο ναός της Αγίας Θέκλας στην κατεχόμενη Μακράσυκα βρίσκεται 2 περίπου χλμ ΒΔ του χωριού. Πρόκειται για ορθογώνιο μονόχωρο κτίσμα με πεντάπλευρη εξωτερικά και ημικυκλική εσωτερικά αψίδα με ορθογώνιο αγιοθύριδο. Ο ναός είναι κτισμένος με ακανόνιστους λίθους. Ο ναός έφερε ξύλινη κεραμοσκεπή που υποβαστάζετο από δύο κτιστές καμάρες, μία εκ των οποίων έχει καταρρεύσει. Ο ναός χρονολογήθηκε με επιφύλαξη στον 15ο αιώνα. Στα ΒΑ του ναού υπάρχει φρέαρ αγιάσματος. 
8. Ο ναός της Αγίας Θέκλας στο χωριό Στρουμπί της επαρχίας Πάφου είναι σήμερα ένας λιθοσωρός. Ακριβώς στον λόφο απέναντι από τον ναό της Αγίας Θέκλας -μεσολαβεί ένα φαράγγι-, στο ίδιο περίπου υψόμετρο βρίσκεται ο ερειπωμένος επίσης ναός της Αγίας Μαρίνας. 
9. Σε κείμενο του Wilhelm Tzewer's του 1477 αναφέρεται θαυματουργό αγίασμα στην Αμμόχωστο συνδεδεμένο με την λατρεία της Αγίας Θέκλας, στο οποίο προσέτρεχαν περιηγητές της πόλης που ασθενούσαν κατά τη διαμονή τους εκεί. Το αγίασμα τοποθετείται έξω από τα τείχη της μεσαιωνικής πόλης μεταξύ του παλαιού χωριού του Αγίου Λουκά και των επιπρομαχώνων Pulacazara και Morato και θα πρέπει να ταυτιστεί με αγιωνύμιο, το οποίο δηλώνεται σε χάρτες της Αγγλοκρατίας. Δεν έχει σωθεί κανένα στοιχείο, το οποίο να πιστοποιεί ή να δεικνύει αν το αγιώνυμο οφείλεται σε εκκλησία, η οποία χάθηκε. Το προαναφερθέν κείμενο υπέδειξε στον κ. Χατζηχριστοδούλου ο δρ. Ανδρέας Φούλιας. 
Αναφορικά με την εικονογραφία της Αγίας Θέκλας στην Κύπρο ο δρ. Χριστόδουλος Χατζηχριστοδούλου επισημαίνει ότι η σημαντικότερη και παλαιότερη γνωστή απεικόνιση της αγίας Θέκλας σε τοιχογραφία διασώζεται στο βυζαντινό ναό της Παναγίας Φορβιώτισσας στη Ασίνου και χρονολογείται στα 1105/6. 
Εκτός από την Ασίνου υπάρχει τοιχογραφία του 16ου αιώνα στο ναύδριο του Αγίου Γεωργίου του Περαχωρίτη στην Κακοπετριά. Είναι μόνη από τις μεμονωμένες άγιες γυναίκες, η οποία απεικονίζεται σε δεσπόζουσα θέση στον νότιο τοίχο του κυρίως ναού, ανατολικά του παραθύρου και δίπλα στη σκηνή του Γενεσίου της Θεοτόκου. 
Κατά τον 17ο και 18ο αιώνα ζωγραφίζεται σε τοιχογραφίες και εικόνες. Πιο εντυπωσιακή είναι η απεικόνισή της στον γυναικωνίτη του καθεδρικού ναού του Αγίου Ιωάννη στη Λευκωσία. Επίσης, σημαντικές είναι οι απεικονίσεις της Αγίας Θέκλας σε πολυπρόσωπη εικόνα του 17ου αιώνα στην κατεχόμενη Μονή του Αποστόλου Βαρνάβα στη Σαλαμίνα και οι εικόνες του 18ου αιώνα από τη Μονή της Αγίας Θέκλας στη Μοσφιλωτή και τη Φανερωμένη Λευκωσίας. 
Στην Κύπρο είναι γνωστή μόνο μία βιογραφική εικόνα της Αγίας Θέκλας. Πρόκειται για το κάλυμμα της προσκυνηματικής εικόνας του 1867 από τη μονή στη Μοσφιλωτή, τεχνοτροπίας Σχολής Ιωάννη Κορνάρου του Κρητός με έξι σκηνές από το βίο της Αγίας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει εικόνα της αγίας Θέκλας του 19ου αιώνα από τη Σύλλη του Ικονίου, η οποία εκτίθεται σήμερα στο Βυζαντινό Μουσείο του Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στη Λευκωσία. Στην εικόνα η αγία παρουσιάζεται ως μάρτυς να κρατά σταυρό με την επιγραφή «Η αγία Θέκλα εξ Ικονίου..». Στις περισσότερες των περιπτώσεων η Αγία Θέκλα στην Κύπρο τιμάται σε σπηλαιώδεις, υπόγειους χώρους, όπως ακριβώς και κέντρα τιμής της στη Μ. Ασία και τη Συρία. 
Ο δρ. Χατζηχριστοδούλου ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι από τους σημαντικότερους παλαιοχριστιανικούς ναούς προς τιμή της Αγίας Θέκλας είναι εκείνος, που είχε ιδρυθεί στη Σελεύκεια της Μ. Ασίας, σημερινό Meryamlik γύρω στο 480 μ.Χ. Ο δεύτερος ανεγέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 520 επί αυτοκράτορα Ιουστίνου και ο τρίτος επίσης στην Κωνσταντινούπολη, πριν από την εποχή του αυτοκράτορα Ισαακίου Κομνηνού (1057-59). 

Το μεσαιωνικό εξωκλήσι της Αγίας Θέκλας στην κατεχόμενη Βοκολίδα , πριν την κατεδάφιση του το 2011

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΟ ...ΣΗΡΙΑΛ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...


Και όμως έγινε κι αυτό! Φιγουράρω στην Espresso ένεκα Ναυπάκτου Ιεροθέου! Ομολογώ πως αυτό δεν μπορούσα να το φανταστώ. Μήπως τελικά ο Σεβασμιώτατος έχει διεισδυτικότητα και στην Espresso; Φαίνεται πως η θεολογία του απευθύνεται προς πάντας! Όχι σαν την δική μου που κατηγορείται ως «ελιτίστικη»! 
«Τουλάχιστον άηθες» χαρακτηρίζει ο θεολόγος Π. Ανδριόπουλος το κείμενο του Ιερόθεου για την ηθοποιό Γεωργία Αποστόλου 
Η επιστολή άναψε... φωτιές! «Δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση της μακαρίτισσας Γεωργίας Αποστόλου και να με “εγκωμιάσει” έτσι ο μητροπολίτης Ναυπάκτου» έγραψε ο θεολόγος Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος στο blog του Ιδιωτική Οδός, δύο μέρες μετά την επιστολή του σεβασμιοτάτου στην «Εκκλησιαστική Παρέμβαση», μέσω της οποίας αναφέρθηκε με λεπτομέρειες στη σχέση της εκλιπούσης με την Εκκλησία, στα οικονομικά της προβλήματα, αλλά και στην πεποίθησή της ότι θα πέθαινε γρήγορα. 
Οπως φαίνεται, όμως, η παρέμβαση του κ. Ανδριόπουλου προκάλεσε αντιδράσεις και ο ίδιος θέλησε να υπεραμυνθεί της άποψής του. «Διευκρινίζω προς οχλουμένους “εκκλησιαστικούς” πως με τέτοια κείμενά μου δεν απευθύνομαι σε αυτούς, οι οποίοι έχουν προ πολλού διαρρήξει τη σχέση τους με το αυτεξούσιο και τη λογική. Απευθύνομαι σε ανθρώπους που έχουν ακόμα λίγη ανθρωπιά και ευαισθησία μέσα τους. Αυτοί καταλαβαίνουν γιατί το κείμενό του (σ.σ.: του μητροπολίτη Ναυπάκτου) για τη μακαρίτισσα ηθοποιό είναι τουλάχιστον άηθες». 
Ο θεολόγος και μουσικός εξέφρασε στο blog του την έντονη διαφωνία του με τη δημοσιοποίηση από τον μητροπολίτη ιδιωτικών συνομιλιών του με την ηθοποιό. «Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος περιγράφει απίθανες λεπτομέρειες της σχέσης του με την ηθοποιό και φθάνει μέχρι του σημείου να δημοσιεύει τα μηνύματα που αντάλλασσαν... Δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση της μακαρίτισσας. Να ανακοινώνει δημόσια ο Ναυπάκτου πως ήθελε να με ελεήσει οικονομικώς αλλά εγώ αρνιόμουν, πως του είπα εν εξομολογήσει ένα βαρύ μυστικό μου, τις “συμβουλές” που μου έδινε για τα επαγγελματικά μου κ.ο.κ. Δεν θα ήθελα να μου γράψει μετά τον θάνατό μου ότι με παρακαλούσε να μου καλύψει τα έξοδα και να αποκαλύπτει πως του απαντούσα “Θα πεθάνω γρήγορα”. Μετά τα ανωτέρω σκέφτομαι ότι μακάριος ο άνθρωπος που δεν θα τον “εγκωμιάσει” ο Ναυπάκτου μετά θάνατον, όπως τη μακαρίτισσα Γεωργία Αποστόλου».

ΣΤΟΝ ΑΝΤ1 PATRAS
Για το θέμα μίλησα, χθες Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017, τηλεφωνικά στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 Πάτρας και στην εκπομπή του Παναγιώτη Ρηγόπουλου. 



Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΣΤΟ 81" ΤΗΣ ΔΑΦΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ


Την Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017 το απόγευμα, στο Μουσείο Μπενάκη, παρουσιάστηκε το συναρπαστικό αυτοβιογραφικό βιβλίο της Δάφνης Οικονόμου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο στο πρωτότυπο αγγλικό κείμενο (81 Cadogan Square) και σε ελληνική μετάφραση της Αθηνάς Κακούρη ("Στο 81"). 
Στις σελίδες του βιβλίου ζωντανεύει η εποχή 1945-1955 μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. Εξαιρετικό κλίμα εποχής ανάμεσα στην Αθήνα και το Λονδίνο, με κυρίαρχη τη σχέση μητέρας και κόρης και με πλήθος γνωστών προσώπων στην αφήγηση (Τσαρούχης, Χορν, Φλέμινγκ...) 
Για το βιβλίο μίλησαν: ο Βασίλης Αλεξάκης, η Αθηνά Κακούρη και η ψυχοθεραπεύτρια-συγγραφέας Μυρτώ Νίλσεν. Αποσπάσματα διάβασαν η Δάφνη Οικονόμου και η ηθοποιός Αντιγόνη Αμανίτου. Την παρουσίαση συντόνισε ο δημοσιογράφος – συγγραφέας Νίκος Βατόπουλος. 
Όλα τα έσοδα από την πώληση των δυο βιβλίων θα διατεθούν για τους σκοπούς της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών/ Πόρτα Ανοιχτή.


Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ "ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ" ΤΟΥ ΜΑΝΟΥΗΛ ΓΟΥΤΑ


Ο Λυκούργος Αγγελόπουλος – ο οποίος σήμερα, 21 Σεπτεμβρίου, θα γιόρταζε τα 76α γενέθλιά του – συμμετείχε στον τιμητικό τόμο «ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΕΠΙ ΧΡΥΣΩ ΙΩΒΗΛΑΙΩ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ 1939-1989» (Αθήναι 1989), με μία εργασία – συμβολή: «Ένα ανέκδοτο "Θεοτόκε Παρθένε" της αρτοκλασίας, μέλος Μανουήλ Γούτα πρωτοψάλτη Θεσσαλονίκης (περί το 1700)». 
Η εργασία του Λυκούργου Αγγελόπουλου εκτείνεται στις σελίδες 661-677 του τόμου και περιλαμβάνει: την εργογραφία του Μανουήλ Γούτα, μορφολογική ανάλυση του «Θεοτόκε Παρθένε» και μουσικολογική ανάλυση, με έμφαση στις διαφοροποιήσεις των μουσικών φράσεων, με βάση την χειρόγραφη παράδοση του μέλους. 
Παρατίθενται, ενδεικτικά, φύλλα από τα διάφορα χειρόγραφα, καθώς και το μέλος στη σημερινή παρασημαντική, διά χειρός Λυκούργου Αγγελόπουλου. 
Στη συνέχεια αναρτούμε ολόκληρη την σχετική μελέτη, καθώς και ένα ηχητικό ντοκουμέντο που ανέβασε στο youtube o Ευάγγελος Κοτσώνας. Το «Θεοτόκε Παρθένε» του Γούτα όπως το έψαλε ο μακαριστός Λυκούργος Αγγελόπουλος στον Ι. Ναό Αγίας Ειρήνης οδού Αιόλου (ζωντανή ηχογράφηση).

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

ΣΤΟ LIFO.GR ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΥ


Από τον ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ
Πριν από λίγο καιρό, ο μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος μέσα από ένα μακροσκελές κείμενο που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Αυγούστου της «Εκκλησιαστικής Παρέμβασης» αναφέρθηκε στην 43χρονη ηθοποιό Γεωργία Αποστόλου που πέθανε πέρσι από ανακοπή καρδιάς. Σ' αυτό το κείμενο αποκάλυψε ένα σωρό άγνωστες πτυχές της ζωής της, της σχέσης της με την Εκκλησία, αλλά και την απόφασή της να παρατήσει την υποκριτική. 
Όπως αναφέρει, δεν θέλησε αμέσως να μιλήσει για την Γεωργία, αλλά άφησε το χρόνο να περάσει για να γράψει κάτι. 
Εγώ αναρωτήθηκα, γιατί έπρεπε να γράψει οπωσδήποτε κάτι, πόσω μάλλον να μοιραστεί δημόσια -και μάλιστα με μακροσκελές κείμενο- προσωπικά της θέματα και μηνύματα τα οποία είχε εξομολογηθεί μόνο σε αυτόν; 
Ο θεολόγος Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος έχει παρόμοιες απορίες. Και γράφει εύστοχα: 
Η συνέχεια εδώ
Σημείωση Ιδιωτικής Οδού
Ο Άρης Δημοκίδης δημοσίευσε στη στήλη του "ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ", στο LIFO.GR το σχόλιό μου για το κείμενο του μητροπολίτου Ναυπάκτου που αφορά στην μακαρίτισσα ηθοποιό Γεωργία Αποστόλου. 
Ευχαριστώ θερμά τον Άρη Δημοκίδη για την συναντίληψη και την απόφασή του να μοιραστεί με τους χιλιάδες καθημερινούς αναγνώστες του τις σκέψεις μου πάνω σε ένα ευαίσθητο θέμα.
Με την ευκαιρία διευκρινίζω προς οχλουμένους "εκκλησιαστικούς", πως με τέτοια κείμενά μου δεν απευθύνομαι σε αυτούς, οι οποίοι έχουν προ πολλού διαρρήξει τη σχέση τους με το αυτεξούσιο και τη λογική. 
Απευθύνομαι σε ανθρώπους που έχουν ακόμα λίγη ανθρωπιά και ευαισθησία μέσα. τους. 
Αυτοί καταλαβαίνουν γιατί το κείμενο του Ναυπάκτου για την μακαρίτισσα ηθοποιό είναι τουλάχιστον άηθες! Οι άλλοι δεν με ενδιαφέρουν. 


Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ


Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος 
Τον γύρο του διαδικτύου κάνει ένα κείμενο του Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου, το οποίο «συγκλονίζει» κατά τους δημοσιογράφους, και αφορά στην μακαρίτισσα ηθοποιό Γεωργία Αποστόλου. 
Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος περιγράφει απίθανες λεπτομέρειες της σχέσης του με την ηθοποιό και φθάνει μέχρι του σημείου να δημοσιεύει τα μηνύματα που αντάλλασσαν (ηλεκτρονικά ή sms δεν διευκρινίζει), καταγράφοντας ακόμα και την ώρα! 
Δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση της μακαρίτισσας. Να ανακοινώνει δημόσια ο Ναυπάκτου πως ήθελε να με ελεήσει οικονομικώς αλλά εγώ αρνιόμουν, πώς του είπα εν εξομολογήσει ένα βαρύ μυστικό μου, τις «συμβουλές» που μου έδινε για τα επαγγελματικά μου κ.ο.κ. 
Να με προτρέπει «ρώτησε τον Γέροντά σου» και να δημοσιοποιεί την απάντησή μου (στις 22.15΄): «Ὁ παπάς μας δέν μιλάει γι’ αὐτά τά θέματα… Οὔτε τολμῶ νά ρωτήσω…». 
Δεν θα ήθελα να μου γράψει μετά το θάνατο μου ότι με παρακαλούσε να μου καλύψει τα έξοδα και να αποκαλύπτει πως του απαντούσα «Θα πεθάνω γρήγορα». 
Μετά τα ανωτέρω σκέφτομαι ότι μακάριος ο άνθρωπος που δεν θα τον «εγκωμιάσει» ο Ναυπάκτου μετά θάνατον, όπως την μακαρίτισσα Γεωργία Αποστόλου. 
Αιωνία της η μνήμη.

"ΑΣΤΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ" ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΑΦΕΙΡΕΛΗ ΜΕ ΤΗΝ ΔΑΦΝΗ ΠΑΝΟΥΡΓΙΑ


"ΑΣΤΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ" του Δημήτρη Ζαφειρέλη. 
Τραγούδια σε ποίηση τριών σύγχρονων ποιητών: Πάγια Βεάκη, Κωστής Τριανταφύλλου, Νίκος Καραπαναγιώτης.
Ερμηνεύει η Δάφνη Πανουργιά. 
(C) PRO-FYLLO 2017

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΑΠΗΧΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΠΑΤΡΩΝ


Η απήχηση του κειμένου μας "Η καταστροφή του Μητροπολιτικού Ναού Πατρών" ήταν μεγάλη, αφού το κείμενο δημοσιεύθηκε σε ευρείας αναγνωσιμότητας ιστοσελίδες της Αχαϊας και της Δυτικής Ελλάδος. 
Η συνέχεια επί του θέματος προβλέπεται αποκαλυπτική...


Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΠΑΤΡΩΝ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Έχει παρατηρηθεί ότι οι πάσης φύσεως αναπλάσεις, ανακαινίσεις, αποκαταστάσεις κτηρίων, πλατειών και άλλων ιστορικών χώρων στις μέρες μας, στέφονται συνήθως – και δυστυχώς – από πλήρη αποτυχία. 
Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα. Εστιάζω στην Πάτρα, όπου η …ανάπλαση της ιστορικής πλατείας Γεωργίου ήταν και η καταστροφή της. 
Το ίδιο συμβαίνει και με τον Μητροπολιτικό Ναό Πατρών, ο οποίος επλήγη – εδώ και πολλά χρόνια - από σεισμούς και από τη φθορά του χρόνου και είχαμε εργασίες αποκατάστασης, τις οποίες, όμως, ακολούθησαν και άλλες παρεμβάσεις που φθάνουν μέχρι σημείου αλλοιώσεως του διατηρητέου μνημείου. 
Μπορεί ο ναός να «οπλίστηκε» ώστε να αντέχει τους κραδασμούς του χρόνου, αλλά εσωτερικά έχει αλλάξει τόσο πολύ η φυσιογνωμία του ώστε να μην αναγνωρίζουμε πια την Ευαγγελίστρια των παιδικών μας χρόνων. 
Μπήκαν προσκυνητάρια ασχέτων προς την ιστορία και την παράδοση του ναού αγίων και τώρα αγιογραφείται το ιερό βήμα, το οποίο δεν ήταν ποτέ πριν αγιογραφημένο. 
Έχει προηγηθεί η αγιογραφία «Ο Αναπεσών» πάνω από την είσοδο του ναού, η οποία επίσης δεν υπήρχε. 
Γεννάται το ερώτημα: Έχει δώσει άδεια η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων γι’ αυτές τις παρεμβάσεις; Αν ναι, με ποιο σκεπτικό άραγε; Αν όχι, οφείλει να σταματήσει τώρα τις εργασίες που προσβάλλουν το μνημείο. 
Θα πει κανείς για αγιογραφίες και προσκυνητάρια πρόκειται, πού το κακό; Το κακό έγκειται στην αυθαιρεσία πάνω σε ένα μνημείο που υπάρχει με συγκεκριμένο τρόπο μέσα στο χρόνο και γι’ αυτό προστατεύεται (υποτίθεται…). 
Δεν τρέφω αυταπάτες ότι θα γίνει κάτι. Απλώς καταγράφω το γεγονός για να ξέρουν οι υπεύθυνοι της Μητροπόλεως Πατρών (με πρώτο τον Μητροπολίτη, δεύτερο τον προϊστάμενο του Μητροπολιτικού Ναού Αμβρόσιο Γκουρβέλο κ.ο.κ.) ότι υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι δεν δέχονται τις αυθαίρετες και κακόγουστες παρεμβάσεις τους στην Ευαγγελίστρια. 
Φυσικά θα συνεχίσουν απτόητοι. Όπως και εμείς, άλλωστε, καταγγέλλοντας την καταστροφή του μνημείου επί των ημερών τους.

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ: ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΘΕΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΘΑΝΑΤΗ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Σαράντα χρόνια από την αναχώρηση της Μαρίας Κάλλας στ' άστρα συμπληρώνονται σήμερα 16 Σεπτεμβρίου. 
"Ήταν μια θεά και θα μείνει αθάνατη", είχε πει ο Τσαρούχης αναγγέλλοντας τον θάνατο της Κάλλας, στο θέατρο που ανέβασε τις "Τρωάδες" του.
Πέθανε μόνη στο Παρίσι... Κλεισμένη στο διαμέρισμά της και στον εαυτό της. 
Η Μαρία Κάλλας είναι ο ορισμός της ντίβας! Και της τραγικότητας, προσθέτω. Η περίπτωσή της υπήρξε στην κυριολεξία μοναδική! Καθόρισε οριστικά την όπερα στον καιρό μας, έζησε την απόλυτη δόξα και πέθανε μόνη... 
Την ακούω πολύ... Και την σκέφτομαι περισσότερο... Αν ένιωσε την αληθινή αγάπη που περίμενε, όπως κάθε άνθρωπος ή αισθανόταν απλώς ένα ακριβό προϊόν προς κατανάλωση. Η σιωπή στην οποία έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής της, είναι από τα σπουδαιότερα μαθήματα μουσικής που μας άφησε. Ανήκει στην προσωπική μου μυθολογία, όπως και εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων. 
Ήταν μια γυναίκα που σφράγισε ανεξίτηλα την όπερα, αφού και οι πλέον αδαείς τ' όνομά της προφέρουν πρώτα, αν τύχει και αναφερθούν στο είδος. Ο μύθος της παραμένει ολοζώντανος μέχρι σήμερα κι απ' ό,τι φαίνεται για πολλά χρόνια ακόμα. Την ευχαριστώ για τ' ανείπωτα κινήματα της ψυχής και του νου. Για το σμίλευμα της ευαισθησίας μου. Για όσα ακόμα θα μου δώσει, στο υπόλοιπο της ζωής μου...


Mε αφορμή την 40ή επέτειο από το θάνατό της, δημοσιεύω στη συνέχεια ένα απόσπασμα παλιότερου άρθρου μου με τίτλο: Μαρία Κάλλας - Master Class. 
Aπό τον Οκτώβριο του 1971 μέχρι το Μάρτιο του 1972, η Μαρία Κάλλας παραδίδει 23 μαθήματα (master classes) στην περίφημη σχολή Juillliard της Νέας Υόρκης. Όταν ακούσει κανείς αποσπάσματα από αυτά τα μαθήματα, όπως έχουν κυκλοφορήσει σε μια συλλογή τριών cd's από την ΕΜΙ (1987), μπορεί να αντιληφθεί ότι η Κάλλας είναι δασκάλα αλλά και πρωταγωνίστρια. Είναι η ντίβα της όπερας αλλά και ο ίδιος της ο εαυτός. "Συνεχίστε" λέει στους μαθητές της. "Οχι με πυροτεχνήματα, αλλά με την εκφραστικότητα των λέξεων, με τη σωστή άρθρωση και με το πραγματικό σας συναίσθημα, όποιο κι αν είναι αυτό". Η Κάλλας ουσιαστικά προτρέπει τους μαθητές της να ακολουθήσουν τον ίδιο δύσκολο δρόμο της ολοκληρωτικής αφιέρωσης και της επίμονης και επίπονης προσπάθειας που κι εκείνη ακολούθησε, ανεξάρτητα βέβαια από το γεγονός ότι η Κάλλας δεν ήταν μια σπουδαία τραγουδίστρια της όπερας, αλλά ένα φυσικό φαινόμενο! Και μάλιστα είναι η περίπτωση εκείνη που θέτει την κατακτημένη τεχνική της στην υπηρεσία της έκφρασης, κι έτσι δεν έχει καμία σχέση με την υστερία της τεχνικής ή τη λάσπη της αισθηματολογίας.

 

Η Κάλλας στα master classes στο Juilliard ενδιαφερόταν για ακρίβεια στην παραγωγή του ήχου, φωνητική έκφραση, φυσικό ρυθμό, έλεγχο της αναπνοής, ποικίλματα, σωστή άρθρωση. Είναι μια τέλεια επαγγελματίας δασκάλα. Ποτέ δεν κοροϊδεύει τους μαθητές της. Σπάνια μιλά για την καριέρα της, κι όταν τραγουδά το κάνει με μόνο σκοπό να διευκρινίσει τα λεγόμενά της, κι όχι για να επιδειχθεί ή να φανεί υποτιμητική, όπως προσπάθησαν κάποιοι να την παρουσιάσουν. Ο μύθος της Κάλλας παραμένει ισχυρός! Γιατί εκείνη ήταν όντως μεγάλη! Μοναδική και αξεπέραστη!

Διαβάστε, επίσης, στην Ιδιωτική Οδό όλες τις σχετικές αναρτήσεις για την Μαρία Κάλλας. 

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΥΜΝΟ ΕΠ' ΕΚΚΛΗΣΙΑΙΣ


Π.Α. Ανδριόπουλος 
«Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν» τις τελευταίες μέρες στο διαδίκτυο, επειδή ο Δήμαρχος Λαυρεωτικής Δημήτρης Λουκάς, αρνήθηκε αίτημα του Μητροπολίτου Μεσογαίας Νικολάου να παίξει η φιλαρμονική του Δήμου τον Εθνικό Ύμνο, στο τέλος της λιτάνευσης της εικόνας στην Παναγία Ελεούσα Λεγρενών. Έτσι, ο Μητροπολίτης προέτρεψε όλους τους πιστούς που παρακολουθούσαν το γεγονός να τραγουδήσουν όλοι μαζί τον Εθνικό Ύμνο, όπως και έγινε. 
Ως παιδιά θυμόμαστε ότι ο μόνος Μητροπολίτης ο οποίος έψαλε τον Εθνικό Ύμνο μέσα στο ναό ήταν ο μακαριστός Θεσσαλονίκης Παντελεήμων Χρυσοφάκης. Και πάντα το σχολιάζαμε ως μία παραξενιά του μακαρίτη. 
Τα τελευταία χρόνια, όμως, αυτό που αποτελούσε μία γραφική εξαίρεση έχει γίνει ο κανόνας! Ο Εθνικός Ύμνος αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο διαφόρων εκκλησιαστικών τελετών και κυρίως λιτανειών, τις οποίες και «κλείνει» με ένα αίσθημα εθνικής (sic) ανατάσεως. 
Πρόκειται σαφώς για μια πρακτική που είναι αυθαίρετη, καθώς δεν προβλέπεται ούτε – φυσικά – από το εκκλησιαστικό τυπικό ούτε από την εκκλησιαστική εθιμοτυπία. 
Ειδικά ο Εθνικός Ύμνος μέσα στο ναό είναι κάτι το εντελώς ξένο και παράταιρο, το οποίο θα έπρεπε να απαγορευθεί ρητά. 
Ελπίζω να αντιλαμβάνεται ο κάθε σώφρων έλλην, ότι το εθνικό του φρόνημα δεν κινδυνεύει από την μη ανάκρουση ή ψαλμώδηση του Εθνικού Ύμνου στις εκκλησίες. Άλλωστε ούτε ο Εθνικός Ύμνος έχει τέτοια «ανάγκη», να πλαισιώνει τις εκκλησιαστικές τελετές. 
Αντιθέτως, ως χριστιανός ορθόδοξος, ο κάθε έλλην πολίτης οφείλει να αποδίδει τα της πατρίδος στην πατρίδα και «τα του Θεού τω Θεώ» κατά το Κυριακόν λόγιον. Γιατί η πρώτη στροφή, για παράδειγμα, του Εθνικού μας Ύμνου δεν μπορεί να καθοσιωθεί από την χριστιανική διδασκαλία και να άδεται αυτονόητα στις εκκλησίες. 
Όχι, ο Εθνικός Ύμνος δεν ταυτίζεται με το «Χριστός Ανέστη» ούτε άδεται υπό ναυτών (και δυστυχώς θεόφαλτσα!) την ώρα που η Εκκλησία ψάλλει τη νίκη του Χριστού πάνω στον θάνατο, όπως έγινε το 2013 στον Άγιο Διονύσιο Κολωνακίου. 
Ο σφιχταγκαλιασμός Έθνους και Εκκλησίας βλάπτει σοβαρά την Εκκλησία, διότι ελλοχεύει πάντοτε στην Ορθόδοξη Εκκλησία γενικά, ο πειρασμός του εθνοφυλετισμού και της απόλυτης εξίσωσης πίστεως και πατρίδος.

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΚΚΑΣ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΣ (ΦΩΤΟ)


Ο γνωστός και αγαπημένος τραγουδιστής και δάσκαλος Σπύρος Σακκάς, φιλοξενήθηκε τις τελευταίες μέρες μαζί με το Εργαστήρι Φωνητικής Τέχνης που διευθύνει, στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης. 
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2017 πραγματοποιήθηκε στους χώρους της Σχολής εκδήλωση λήξης των δραστηριοτήτων του Εργαστηρίου, με τίτλο «Η περιπλάνηση της φωνής στους πρωτοχριστιανικούς χρόνους και στον Καβάφη».
Την εκδήλωση παρακολούθησε ο Ηγούμενος της Μονής Αγίας Τριάδος Χάλκης, Μητροπολίτης Προύσης κ. Ελπιδοφόρος, οι αδελφοί της Μονής κ.α.


Related Posts with Thumbnails