Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

ΜΝΗΜΕΣ ... Ο ΔΕΣΠΟΤΗΣ ΕΥΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ


Δύο σπάνιες φωτογραφίες του μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου Βαλληνδρά.
Ο μακαριστός Δεσπότης ευλογεί και κόβει την βασιλόπιττα της Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών στην έδρα της, στην Αθήνα, με πετραχήλι και εγκόλπιο. 
Ανάμεσα στους παρευρισκομένους οι αείμνηστοι: 
- Τάσος Γριτσόπουλος, πρόεδρος της Εταιρείας 
- Σπύρος Περιστέρης, ο διακεκριμένος πρωτοψάλτης του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών
- Απόστολος Βαλληνδράς, ο πρωτοψάλτης και μουσικολόγος, αδελφός του Δεσπότη. 


Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ" ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ Γ. ΒΛΑΝΤΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΥ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Η εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» (φύλλο 2195/12-1-2018) απαντά με εκτενές κείμενο στο κείμενο του θεολόγου Γιώργου Βλαντή, με τίτλο «Μασονία, Οικουμενικό Πατριαρχείο και Αγία Σύνοδος», το οποίο δημοσιεύθηκε πριν λίγο καιρό στα ιστολόγιά μας ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ και ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ. Το κείμενο του Γ. Βλαντή γράφτηκε με αφορμή την αγωγή – και όχι την μήνυση, όπως γράφει ο «Ο.Τ.» - που κατέθεσε εναντίον μας ο κληρικός της Μητροπόλεως Πατρών Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, ζητώντας ως «αποζημίωση» 20.000 ευρώ. 
Η εφημερίδα απαντά στον Γ. Βλαντή «παρακάμπτοντες τους ανοικείους χαρακτηρισμούς διά τον σεβαστόν και αγωνιστήν κληρικόν π. Αναστάσιον, καθώς είμεθα βέβαιοι ότι δεν χρειάζεται συνήγορον». 
Τα κύρια σημεία της απάντησης του «Ο.Τ.» είναι τα εξής: 
- Ο τίτλος «Πρώτος της Ορθοδοξίας», που χρησιμοποιεί ο Γ. Βλαντής για τον Οικουμενικό Πατριάρχης είναι «ανύπαρκτος», «διότι δεν υπάρχει «πρώτος» εις την Ορθοδοξίαν». 
- Θεωρεί ότι η επιστολή του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο, δια της οποίας καταγγέλλει την δράση της «ομάδας Ζήση» στην Γεωργία («δίκην Πάπα Ρώμης», αναφέρει), αποτελεί «ανάμειξι του Πατριάρχου εις ζητήματα που αφορούν αποκλειστικώς και μόνον εις τας δικαιοδοσίας της Εκκλησίας Ελλάδος και Γεωργίας. Δεν είναι αυτό διολίσθησις προς την παπικήν εκκλησιολογίαν;» διερωτάται ο συντάκτης. 
- Η άποψη του Γ. Βλαντή ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι διάδοχος του Αποστόλου Ανδρέου θεωρείται «καθαρώς επηρεασμένη από τον Παπισμόν». 
- Ο Γ. Βλαντής έχει «αλλοιωμένη εκκλησιολογία» όταν θεωρεί ότι με τα όσα έγραψε ο κληρικός Α.Γ. για τον Πατριάρχη Αθηναγόρα, «εγείρεται μείζον θέμα για την τοπική Εκκλησία». Για τον «Ο.Τ.» η Ι. Μητρόπολις Πατρών δεν μπορεί να είναι «εκκλησιολογικώς υφισταμένη της Αρχιεπισκοπής Κων/πόλεως» και ο Πατριάρχης δεν διαθέτει «παπικόν αλάθητον», άρα θεσμός και πρόσωπον δεν ταυτίζονται. Αφού «μήπως δεν υπήρξαν Πατριάρχαι Κων/πόλεως αιρετικοί;» 
- Για τον «Ο.Τ.» το πρίσμα της θεολογίας του Γ. Βλαντή είναι «εντελώς κληρικαλιστικόν, δηλ. διαπνέεται από τας αρχάς του παπισμού» κι ακόμα «ο κ. Βλαντής έχει υποπέσει εις την «σωματειακήν» αντίληψιν της Εκκλησίας». 
- Ο συντάκτης του «Ο.Τ.» θεωρεί πως «ο τίτλος «Μεγάλη Εκκλησία» προέρχεται από τον περίλαμπρον Ι. Ναόν της Αγίας του Θεού Σοφίας και όχι από το Φανάρι». Άρα δεν μπορεί (;) το Οικουμενικό Πατριαρχείο να χρησιμοποιεί αυτόν τον τίτλο, ο οποίος αναφέρεται ακόμα και στο Σύνταγμα της Ελλάδος; 
Φυσικά δεν καταδέχομαι να απαντήσω στα του «Ο.Τ.». 
Σημειώνω, μόνο, πως με τις παραπάνω αντιπατριαρχικές θέσεις, υπερασπίζεται τον κληρικό της Μητροπόλεως Πατρών Α. Γκοτσόπουλο, ο οποίος θεωρεί ότι δεν είναι αντιπατριαρχικός. 
Κι ακόμα, έχει σημασία ότι η συγκεκριμένη απάντηση δημοσιεύεται σε ένα φύλλο του «Ο.Τ.» το οποίο έχει πρωτοσέλιδο και κύριο θέμα τον «αποστάτη» μακαριστό Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα.

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟΣ ΔΙΑΚΟΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΑΛΕΡΝΟ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ (ΦΩΤΟ)

φωτογραφίες: Ιδιωτική Οδός
Το Σαλέρνο (Salerno) είναι πόλη και δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια της Καμπανίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Βρίσκεται στο μυχό του ομώνυμου κόλπου της Τυρρηνικής θάλασσας.
17 Ιανουαρίου 2018 στο Σαλέρνο και ο εορταστικό διάκοσμος καλά κρατεί!
Γιατί η τοπική παράδοση θέλει τον χριστουγεννιάτικο διάκοσμο να φωτίζει την πόλη μέχρι τις 20 Ιανουαρίου τουλάχιστον. 
Οι φωτογραφίες - άκρως ενδεικτικές - από την πρόσφατη οδοιπορία μας στην περιοχή. 


Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

"ΤΑ ΠΕΡΙΞ" ΤΟΥ ΤΣΙΤΣΑΝΗ, ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΛΙΝΑΣ


Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος 
Το δημοφιλές ζεϊμπέκικο «Όταν συμβεί στα πέριξ» (Της μαστούρας ο σκοπός) έγραψε ο Βασίλης Τσιτσάνης, στίχους και μουσική, μέσα στην Κατοχή, τον χειμώνα του 1942 στην Θεσσαλονίκη. Σε δίσκο κυκλοφόρησε από την Columbia το 1946 με τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Στέλιο Κερομύτη.
Ο ίδιος ο Τσιτσάνης διηγείται: 
«Ήταν αργά το βράδυ χειμώνας του ‘42, και καθόμουν μέχρι την ώρα που επιτρεπόταν η κυκλοφορία στο καφενείο ΝΕΟΝ που ήταν απέναντι από τον Λευκό Πύργο. Ξαφνικά μου ήρθαν στο μυαλό εικόνες από τότε που ήμουν παιδάκι, δικές μου αληθινές που τις έζησα με κοντά παντελονάκια μαθητής τότε στα Τρίκαλα. Το σπίτι μου στα Τρίκαλα ήταν κοντά στις στρατώνες επί της οδού Λαρίσης. Τα απογεύματα στην έξοδο τους οι βαρυποινίτες περνούσαν από μπροστά μου και τους έβλεπα. Γιατί οι στρατώνες ήταν γεμάτες από βαρυποινίτες. Εγώ 16 χρονών παιδάκι δεν είχα ησυχία όλη την ημέρα με το μπουζούκι στα χέρια. Πήγαινα και τους έβλεπα τι έκαναν. Και μου έλεγαν έλα μια μέρα κοντά μας να μας δεις τι έχουμε και τι κάνουμε. Μια μέρα πήγα κοντά εκεί που ήταν μαζεμένοι πίσω από τις στρατώνες που ήταν όλο χωράφια. Και τους είδα όλους μαζεμένους τριγύρω από φωτιές, με λουλάδες και τα τέτοια. Οι εικόνες αυτές σφηνώθηκαν στο μυαλό μου. Αυτές οι εικόνες μου ήρθαν εκείνο το βράδυ στο ΝΕΟΝ. Και γράφω αμέσως τις λέξεις: Όταν συμβεί στα πέριξ φωτιές να καίνε, πίνουν οι μάγκες αργιλέ. Φωνάζω τον καταστηματάρχη, τον Ηλία τον Ευδαίμονα, και του λέω τώρα συνέλαβα ένα τραγούδι, ένα δίστιχο και πάω στο σπίτι να το φτιάξω. Αν δεν το φτιάξω δεν θα ησυχάσω. Πάω σπίτι έχοντας αυτές τις λίγες λέξεις μόνο. Και μετά έγραψα και τα υπόλοιπα λόγια …». 


Το τραγούδι αυτό του Τσιτσάνη, όπως και άλλα δικά του της Κατοχής, συγκίνησε τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος το συμπεριέλαβε στον δίσκο του "Πασχαλιές μέσα από τη νεκρή γη", που εξέδωσε το 1962 και πρόκειται για μια επιλογή ρεμπέτικων τραγουδιών ενορχηστρωμένα, για μικρή ορχήστρα, από τον Χατζιδάκι, με τρόπο που να εκφράζουν την τραγική ατμόσφαιρα του 1945.
Στα περιεχόμενα του δίσκου του Χατζιδάκι το τραγούδι τιτλοφορείται ως εξής: «Όταν ανάψουν οι φωτιές» (Όταν συμβεί στα πέριξ). Στο σημείωμα το δίσκου έγραψε, μεταξύ άλλων ο Χατζιδάκις:
«…σαν προσευχή, θέλησα να κάμω αυτόν τον δίσκο και νομίζω πως πέτυχα να ξαναζωντανέψω όλο εκείνο το μελωδικό υλικό, που χρόνια τώρα διατηρούσα μέσα μου και συγχρόνως να εκφράσω όλη την εφηβική ευαισθησία ενός Νέου Έλληνα με παράδοση, μαζί με κείνη τη λεπτή κι ανοιξιάτικη θρησκευτική ατμόσφαιρα του Επιταφίου». 


Αλλά το τραγούδι αυτό τιτλοφόρησε, θα λέγαμε, κι έναν άλλο δίσκο του Χατζιδάκι: «Τα πέριξ» με τη Βούλα Σαββίδη (1974), που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά διασκευές του Χατζιδάκι πάνω σε ρεμπέτικα που τον σημάδεψαν, χωρίς τη χρήση μπουζουκιού. Ο δίσκος κλείνει με την Β. Σαββίδη να τραγουδάει το «Όταν συμβεί στα πέριξ».
Και την ίδια χρονιά το τραγούδι αυτό συμπεριλαμβάνεται στον δίσκο L' Oeillet Rouge όπου η Μελίνα Μερκούρη το τραγουδάει με γαλλικούς στίχους του Serge Lama και τίτλο "la fumee des cigarettes". «Τα πέριξ» γαλλιστί από την Μελίνα κάνουν το γύρο της Ευρώπης την εποχή εκείνη, σε μια ενορχήστρωση που θυμίζει πολύ την ορχηστρική του Χατζιδάκι στις «Πασχαλιές μέσα από τη νεκρή γη».

Μνήμη Βασίλη Τσιτσάνη σήμερα, 18 Ιανουαρίου...
(18 Ιανουαρίου 1915 - 18 Ιανουαρίου 1984)

Ο ΕΛΥΤΗΣ ΚΑΙ Η "ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" ΣΤΟ FB


Στο facebook κυκλοφορεί μια αφισέτα με την φωτογραφία του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη και δίπλα μια δήθεν ρήση του: 
«Το μόνο όνομα με τον όρο Μακεδονία που είναι αποδεκτό για τα Σκόπια είναι: Ψευτομακεδονία».
Φυσικά, για όποιον γνωρίζει, ο Ελύτης δεν είπε ούτε έγραψε ποτέ κάτι τέτοιο. Χρησιμοποιούν κάποιοι ανόητοι και πάλι τον ποιητή, για να δώσουν κύρος στις ιδεοληψίες τους. 
Στο χάος του διαδικτύου ανάλογα φαινόμενα συμβαίνουν πια συχνά. 
Επισημαίνουμε ό,τι γνωρίζουμε, για όσους ενδιαφέρονται για την αλήθεια. 
Π.Α.Α.

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Ο "ΑΝΤΩΝΗΣ" ΤΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ Ο "ΚΥΡ ΑΝΤΩΝΗΣ" ΤΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΛΙΝΑΣ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Στον Αντώνη Τσιλιγιάννη

Ένας από τους γνωστότερους και τους πλέον εμβληματικούς δίσκους του Μίκη Θεοδωράκη είναι το «Μαουτχάουζεν» σε στίχους του Ιάκωβου Καμπανέλλη. 
Το έργο του Μ. Θεοδωράκη, συγκεκριμένα, ονομάστηκε ''Η μπαλάντα του Μαουτχάουζεν'' (1966) και χωριζόταν σε τέσσερα τραγούδια, το περίφημο ''Άσμα Ασμάτων (Τι ωραία πού'ν' η αγάπη μου)'', τον ''Αντώνη'', τον ''Δραπέτη'' και το ''Όταν τελειώσει ο πόλεμος'', που η ερμηνεύτρια Μαρία Φαραντούρη τραγούδησε ως ''Άμα τελειώσει ο πόλεμος''. 
Στον δίσκο, το τραγούδι «ο Αντώνης» αναφέρεται σε πραγματικό και υπαρκτό πρόσωπο στο στρατόπεδο. 
Να πως το παρουσιάζει ο ίδιος ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, κρατούμενος και αυτός στο συγκεκριμένο στρατόπεδο, στο βιβλίο του «Μαουτχάουζεν»:
«Ήταν μετά το μεσημεριανό φαϊ. Οι Ες-Ες επικεφαλής των συνεργείων των τιμωρημένων είχανε ως εκείνη την ώρα «ξεκάνει» 17 Εβραίους και Ρώσους αιχμαλώτους πολέμου. Μόλις κάποιος παραπατούσε τον σέρνανε στα συρματοπλέγματα του φράχτη. Εκεί ο Ες-Ες τον έχωνε ανάμεσα στο φράχτη και τον πυροβολούσε. Ύστερα έγραφε σε ένα μπλοκ «Ο υπ’αριθ. 137.566 κρατούμενος, αποπειραθείς να δραπετεύσει, εξετελέσθη επι τόπου». Αυτή τη σημείωση την κρατούσε για την βραδυνή αναφορά. Έγραφε όμως άλλη μια και την καρφίτσωνε πάνω στον πεθαμένο «Μόνο η πειθαρχία οδηγεί εις την ελευθερία». Σ’ ένα ανέβασμα της σκάλας του λατομείου, ένας Εβραίος άρχισε να παραπατά. Ο Αντώνης του έκανε νόημα να πλησιάσει. Ο Εβραίος πλησίασε κι ο Αντώνης κράτησε το δικό του αγκωνάρι με το δεξιό και με τ’ αριστερό σήκωσε το αγκωνάρι του Εβραίου. Όμως αυτό έγινε στη μέση της σκάλας. Έμενε ακόμα πολύ ανέβασμα. Ο Ες-Ες τους είδε και τους χώρισε. Διέταξε τον Εβραίο να τρέξει. Αυτός ανέβηκε λίγα σκαλοπάτια, ύστερα άφησε την πέτρα να πέσει και γονάτισε στο σκαλί. Ο Ες-Ες πλησίασε και του είπε να ανοίξει το στόμα. Ο Εβραίος άνοιξε το στόμα. Ο Ες-Ες έβγαλε το περίστροφο, το έχωσε στο στόμα του Εβραίου και πυροβόλησε. Ύστερα γύρισε προς τον Αντώνη και στύλωσε τα μάτια επάνω του. Ο Αντώνης τον κύτταξε άφοβα. Ύστερα πλησίασε τον νεκρό, φορτώθηκε και το δεύτερο αγκωνάρι και συνέχισε να ανεβαίνει την σκάλα. Ο Ες-Ες πάγωσε. Δεν είπε τίποτε. Δεν έκανε τίποτε. 
Όταν όμως ξαναγύρισαν στο λατομείο για να ξαναφορτωθούν αγκωνάρια φώναξε τον Αντώνη να πάει κοντά. Άρχισε να βολτάρει σαν μανιακός ανάμεσα στις πέτρες και να ψάχνει. Βρήκε ένα αγκωνάρι διπλό από τ’άλλα, τό’δειξε στον Αντώνη και του είπε "Αυτό είναι το δικό σου". Ο Αντώνης κύτταξε το αγκωνάρι, ύστερα τον Ες-Ες, ύστερα τα σκόρπια αγκωνάρια γύρω του. Όλοι οι άλλοι κάνανε πως δεν βλέπανε, πως δεν ακούγανε. Στο Μαουτχάουζεν το ένας για όλους και όλοι για έναν, ήταν νόμος. Τρέμανε για το τι θα έβγαινε από τούτο το μπλέξιμο. Αυτός ο Έλληνας το πήγαινε φιρί-φιρί. Ο Ες-Ες είχε κιόλας βγάλει το περίστροφό του από τη θήκη, το 'τριβε νευρικά στο παντελόνι του και ετοιμάζονταν. Ο Αντώνης σταμάτησε μπροστά σ’ένα αγκωνάρι ακόμα πιο μεγάλο από εκείνο που του διάλεξε ο Ες-Ες. «Αυτό είναι το δικό μου», είπε και το φορτώθηκε. Σ’ όλους τους δρόμους που κάνανε ως το βράδυ, ώσπου σήμανε η ώρα για μέσα ο Αντώνης διάλεγε και φορτωνόταν τα πιο βαριά αγκωνάρια. Το ίδιο βράδυ το στρατόπεδο απ’άκρη σ’άκρη μίλαγε για τον Έλληνα τον Αντώνη. 
Τέτοια νέα αναταράζανε το Μαουτχάουζεν. Ήταν μια κρυφή διανομή ελευθερίας.» 


Οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη στα 1963. 
Εκεί στη σκάλα την πλατιά 
στη σκάλα των δακρύων 
στο Βίνερ Γκράμπεν το βαθύ 
το λατομείο των θρήνων 

Εβραίοι κι αντάρτες περπατούν 
Εβραίοι κι αντάρτες πέφτουν, 
βράχο στη ράχη κουβαλούν 
βράχο σταυρό θανάτου. 

Εκεί ο Αντώνης τη φωνή 
φωνή, φωνή ακούει 
ω καμαράντ, ω καμαράντ 
βόηθα ν΄ ανέβω τη σκάλα. 

Μα κει στη σκάλα την πλατιά 
και των δακρύων τη σκάλα 
τέτοια βοήθεια είναι βρισιά 
τέτοια σπλαχνιά είν’ κατάρα. 

Ο Εβραίος πέφτει στο σκαλί 
και κοκκινίζει η σκάλα 
κι εσύ λεβέντη μου έλα εδώ 
βράχο διπλό κουβάλα. 

Παίρνω διπλό, παίρνω τριπλό 
μένα με λένε Αντώνη 
κι αν είσαι άντρας, 
έλα εδώ στο μαρμαρένιο αλώνι. 
Να πούμε ότι ο ''Αντώνης'', το δεύτερο αυτό τραγούδι της ''Μπαλάντας του Μαουτχάουζεν'', έγινε το μουσικό θέμα για το θρυλικό κινηματογραφικό ''Ζ'' του Κώστα Γαβρά και του Βασίλη Βασιλικού. 
Να θυμηθούμε ότι το τραγούδι ακουγόταν ως ανεπίσημος εθνικός ύμνος του Χορασάν (Αφγανιστάν) το 1980 με τίτλο «Watan ishqe tu iftekharam» («Πατρίδα μου, η αγάπη μου για σένα είναι τιμή μου), ενάντια στο υποκινούμενο από την ΕΣΣΔ πραξικόπημα. Κι ακόμα, όταν το Νοέμβριο του 2001 το ΝΑΤΟ ανέλαβε τη διοίκηση του Αφγανιστάν, έπειτα από την ανατροπή των Ταλιμπάν, κατόπιν απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ο αφγανικός στρατός μπήκε στην Καμπούλ πάνω σε ανοιχτά στρατιωτικά φορτηγά, τραγουδώντας τον ''Αντώνη'' του Θεοδωράκη στη γλώσσα τους σα να επρόκειτο επίσης για τον δικό τους Εθνικό Ύμνο! Υπάρχει, μάλιστα, βίντεο όπου ο Αφγανός ερμηνευτής Abdel Wahab Madadi ερμηνεύει στην αφγανική τηλεόραση τον ''Αντώνη'' και οι αντιδράσεις κυρίως των νέων φανερώνουν τη δυναμική του τραγουδιού στη συγκεκριμένη ασιατική χώρα.
Αρκετά χρόνια αργότερα, τον Οκτώβριο του 2014, τη μάχη των Κούρδων μαχητών στο Κομπάνι,  το οποίο πολιορκούσαν ανελέητα οι τζιχαντιστές, εμψύχωνε και πάλι ο "Αντώνης" του Μίκη Θεοδωράκη. Το βίντεο, στο οποίο πρωταγωνιστούσαν γυναίκες μαχητές, ξεκινά με τον «Αντώνη», ενώ ακολουθεί το «Ποιος δεν μιλά για τη λαμπρή».



Ο ...ΑΓΙΟΣ "ΚΥΡ ΑΝΤΩΝΗΣ" ΤΗΣ ΜΕΛΙΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ 


Το τραγούδι Ο κυρ-Αντώνης σε στίχους και μουσική Μάνου Χατζιδάκι, τραγούδησε σε πρώτη εκτέλεση η Νάνα Μούσχουρη. Ήταν η συμμετοχή του συνθέτη στο Γ' Φεστιβάλ Τραγουδιού του Ε.Ι.Ρ τον Ιούλιο του 1961. Την ίδια χρονιά ηχογραφήθηκε Ο κυρ-Αντώνης, πάντα με τη Νάνα Μούσχουρη.
Το τραγούδι ερμήνευσαν την ίδια εποχή ο Στέλιος Καζαντζίδης με τη Μαρινέλλα, ο Πάνος Γαβαλάς με τη Ρία Κούρτη (λαϊκές εκδοχές του τραγουδιού), η Νινή Ζαχά, η Ζωή Κουρούκλη, η Βίκυ Λέανδρος και πολλοί νεώτεροι τραγουδιστές.
Ο ίδιος ο Χατζιδάκις επέλεξε τον Γιώργο Νταλάρα να τραγουδήσει τον Κυρ-Αντώνη στη Λαϊκή Αγορά του (σε ενορχήστρωση Νίκου Κυπουργού), ήτοι στον κύκλο των 30 τραγουδιών που επέλεξε να επανεκτελέσει το 1987 (μετά τη Ρωμαϊκή Αγορά). Αλλά τη μελωδία του Κυρ-Αντώνη συμπεριέλαβε ο Χατζιδάκις και στους λυρικούς Δεκαπέντε Εσπερινούς του (1964), δηλαδή την ορχηστρική εκδοχή 15 τραγουδιών του για πιάνο, άρπα, δύο κιθάρες και κοντραμπάσο.
Όμως η ονειρική ερμηνεία του ποιητικού αυτού πλάσματος του χατζιδακικού σύμπαντος, βρίσκεται στο πασίγνωστο, πλέον, φιλμάκι, στο οποίο η Μελίνα μετέφραζε στα γαλλικά τους στίχους του τραγουδιού, που έλεγε ο ίδιος ο συνθέτης, καθισμένη στα γόνατα του σχεδόν. Προέρχεται από ένα αφιέρωμα της γαλλικής τηλεόρασης στον Μάνο Χατζιδάκι και τη Μελίνα Μερκούρη, του 1960, τη χρονιά που οι δυο τους θριάμβευσαν στις Κάννες με το Ποτέ την Κυριακή του Ζυλ Ντασσέν.
Το βιντεάκι αυτό συμπεριελήφθη στο δίσκο ... Μελίνα του Μάνου (Σείριος 2004), μαζί με άλλα δύο ιστορικά βίντεο που, εκτός από τα τραγούδια, αναδεικνύουν την μοναδική, την αληθινά ερωτική σχέση Μελίνας και Μάνου.
Αυτό το βίντεο παραθέτουμε και στη συνέχεια, προς ρεμβασμόν ονειρικό, στην αυλή του κυρ- Αντώνη που μετρούσε τ' άστρα... Κι εμείς μαζί του...



Ο Κυρ Αντώνης πάει καιρός που ζούσε στην αυλή
μ'ένα κανάτι μ' ένα κρεβάτι και με κρασί πολύ
είχε δυο μάτια γαλανά κι αχτένιστα μαλλιά
κι ένα λουλούδι πάντα φορούσε στα ρούχα τα παλιά

Αχ κυρ Αντώνη πως σ' αγαπάμε
και μαζί σου τ' άστρα μετράμε
τις φωτιές για σένα πηδάμε
ώσπου να 'ρθει η βροχή.
Και τον καημό σου πάντα ξεχνάμε
σαν πουλιά μαζί τριγυρνάμε
σαν παιδιά μαζί σου γελάμε
σαν κάνεις προσευχή

Ο κυρ Αντώνης βιάζεται να πάει να κοιμηθεί
γιατί το βράδυ στα όνειρά του θέλει να θυμηθεί
ότι ποτέ δεν έζησε, μες στο όνειρό του ζει
μα η νύχτα φεύγει και λυπημένο τον βρίσκει η χαραυγή

Αχ κυρ Αντώνη πως σ' αγαπάμε
και μαζί σου τ'άστρα μετράμε
τις φωτιές για σένα πηδάμε
ώσπου να 'ρθει η βροχή.
Και τον καημό σου πάντα ξεχνάμε
σαν πουλιά μαζί τριγυρνάμε
σαν παιδιά με σένα γελάμε
σαν κάνεις προσευχή

Μα ένα βράδυ ο κυρ Αντώνης στρώνει να κοιμηθεί
κι εμείς ξυπνάμε τον καρτεράμε στην πόρτα να φανεί
Μα ο κυρ Αντώνης δεν θα βγεί ποτέ του στην αυλή
αφού για πάντα μες στο όνειρό του θέλησε πια να ζει.



Κομματιζόμενοι ιεράρχες, πολιτευόμενη Εκκλησία


Του Παντελή Μπουκάλα
Δύσκολα δεν θα συμφωνούσε κάποιος με την προχθεσινή ομολογία του κ. Μάθιου Νίμιτς, διαμεσολαβητή του ΟΗΕ για την ονομασία της ΠΓΔΜ, ότι στο όλο πρόβλημα «δεν υπάρχει τίποτε εντελώς καινούργιο, κάτι νέο μαγικό». Αν λύνονταν ως διά μαγείας προβλήματα που χωρίζουν λαούς και χώρες, δεν θα υπήρχε η ανάγκη των διαπραγματεύσεων, της φρόνιμης συζήτησης και της τίμιας αναζήτησης κάποιας συμβιβαστικής ή συμφιλιωτικής φόρμουλας. Καμία από τις συνθήκες και τις συμφωνίες που διευκολύνουν τον ανθρώπινο βίο δεν ήταν ουρανοκατέβατη, καμία δεν οφείλεται σε θαύμα. Αλλωστε οι θεσμοί που χρωστούν πολλή από την ισχύ τους στη θαυματουργία –ή μάλλον στη θαυματολογία–, οι θρησκείες και οι Εκκλησίες, επιμένουν να μιλούν ένα λόγο χωριστικό, βίαιο, αντισυναινετικό, ακόμα κι αν εμπλουτίζουν τα λεγόμενά τους με τη χρυσόσκονη της «καταλλαγής». Οσον αφορά ειδικά τον χριστιανισμό, βαθιά διχασμένο σε δόγματα και «αιρέσεις» και καθηλωμένο σε συγκρούσεις για τιμάρια εξουσίας, δύσκολα πείθει ότι συγκρατεί στη μνήμη του άθικτη την επιταγή περί οικουμενικότητας, καταστατικά αδιάφορη για έθνη και φυλές. 
Θα αστοχούσε, λοιπόν, εντελώς όποιος επιχειρούσε να συζητήσει με όρους Γραφών τα εκκλησιαστικά – τα πραγματικά εννοείται, τα όντως υπάρχοντα, όχι τα διακηρυκτικά και μεταφυσικά. Στα Ευαγγέλια και στις Επιστολές των αποστόλων, και ιδιαίτερα του Παύλου, ως κατεξοχήν καθοδηγητή, δεν υπάρχουν χωρία που να νομιμοποιούν ιδέες περί εθνικών θρησκειών και εκκλησιαστικές - ιεραρχικές πρακτικές που καλύπτουν ταχύτατα την απόσταση ανάμεσα στο εθνικό και το εθνικιστικό. Αυτό όμως δεν σήμαινε ποτέ πολλά για τον ευρωπαϊκό χριστιανισμό γενικά και για τον ελληνικό ειδικά. Αλλωστε, αν οι Εκκλησίες είχαν ταυτιστεί αποκλειστικά με λαούς ή χώρες, θα λέγαμε απλώς ότι όσο θεόπνευστοι κι αν είναι οι ηγέτες τους, παραμένουν δημιουργήματα της Ιστορίας, ή μάλλον δέσμιοί της· ως εκ τούτου, αφήνουν την πραγμάτωση των ευαγγελικών ή αποστολικών εντολών για κάποια άλλη ζωή, εξωιστορική, στο επέκεινα. Στο πέρασμα των αιώνων βέβαια έχουν ταυτιστεί και με αποτρόπαια τυραννικά καθεστώτα, και έχουν ευλογήσει (πάντα για το καλό κάποιου έθνους) πολέμους και γενοκτονίες. 
Δεν έχουν άραγε το δικαίωμα οι ιεράρχες να μιλούν για τα κοσμικά; Ουδείς μπορεί να τους το στερήσει. Το δικαίωμα να πολιτεύονται δεν έχουν, να φέρονται σαν ηγέτες κόμματος που επιχειρεί να εκβιάσει την πολιτεία με κωδωνοκρουσίες πλαστού εθνικού πανικού, αρές και αναθέματα. Δεν αποτελείται από πρόβατα το ποίμνιο. Πολίτες το απαρτίζουν.

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ!


Δημήτρης Χορν, είκοσι χρόνια μετά...
Απέδρασε στις 16 Ιανουαρίου 1998.
Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος για τον Δημήτρη Χορν: 
Ήταν ωραίος και ως άνθρωπος. Μοναδική περίπτωση, γαλαντόμος, με το χέρι στην τσέπη. Μετά την πρόβα πηγαίναμε στο "Ζόναρς" να φάμε. Toν θυμάμαι να πηγαίνει μπροστά και πίσω του ένα σμήνος από γκαρσόνια να τρέχουν, με εκείνον να μοιράζει πουρμπουάρ. Του λέω: "Tάκη, τι κάνεις; Δεν καθίσαμε ακόμη". "Δεν είναι σικ το μετά. Το πριν είναι, Γιώργο" απάντησε.
ΒΗΜagazino, 14-1-2018.


ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
Στα 1921 που γεννήθηκε ο Δημήτρης Χορν, η διαμάχη Βενιζελικών και Βασιλικών βρισκόταν σε μεγάλη οξύτητα. 
Οι Χορν Βενιζελικοί, η Κυβέλη, η νουνά του νεογέννητου Βενιζελική. Η Ιερά Σύνοδος και ο παπάς που θα βάφτιζε τον Χορν, αντιβενιζελικοί… Ανεπίσημα, αλλά πολύ θετικά, ο άγιος Ελευθέριος είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα. Αποφυγή να δοθεί αυτό το όνομα σε βαφτιζόμενο. 
Όταν ο παπάς ρώτησε την Κυβέλη πώς θα ονομαστεί ο νεοφώτιστος, η Κυβέλη είπε: 
-Δημήτριος – Ελευθέριος. 
-Δεν επιτρέπει δύο ονόματα η Ιερά Σύνοδος, απάντησε ο παπάς. Ένα μόνο. 
Κι η Κυβέλη, πεισματωμένη του είπε: 
-Τότε Ελευθέριος! 
Μπροστά στην επιμονή της νουνάς, ο παπάς συνεβιβάσθη. 
-Καλά, για χατίρι σας, βάλτε δύο: Δημήτριος – Ελευθέριος. 
Κι έτσι ο Χορν βαφτίστηκε Δημήτριος – Ελευθέριος. 
ΚΩΣΤΗΣ ΜΠΑΣΤΙΑΣ 
περιοδικό ΓΥΝΑΙΚΑ, 1966 
από το βιβλίο του Δ. Μπαγέρη «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ» Εκδόσεις ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: "Εκτός πραγματικότητας και άστοχη η παρέμβαση του μητροπολίτη Πατρών για την Μακεδονία"


The best
Η περί Μακεδονίας δήλωση του μητροπολίτη Πατρών  
Του Δημήτρη Αβραμίδη 
Με σημερινή (15/1) του δήλωση ενώπιον του τοπικού κλήρου ο μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι «Η Μακεδονία είναι μία» και πως «Η Μακεδονία είναι μόνο ελληνική». 
Ο παραπάνω χάρτης περιγράφει πως έχει κατανεμηθεί η γεωγραφική έκταση της Μακεδονίας μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας και FYROM. Η κατανομή αυτή είναι προϊόν των Βαλκανικών πολέμων και για περισσότερο από εκατό χρόνια είναι κοινά αποδεκτή μεταξύ των ενδιαφερομένων κρατών. 
Ειλικρινά απορώ. 
Πιστεύει στ’ αλήθεια ο μητροπολίτης ότι τόσο το τμήμα της Μακεδονίας που ανήκει στη Βουλγαρία, όσο και το τμήμα της που σήμερα συγκροτεί τη FYROM (και λίγο παλιότερα τη Γιουγκοσλάβικη Δημοκρατία της Μακεδονίας) καθώς και η ελληνική Μακεδονία αποτελούν, ή θα έπρεπε να αποτελούν, ένα ενιαίο σχηματισμό και μάλιστα αποκλειστικά ελληνικό; Διότι όσοι υποστηρίζουν ότι η Μακεδονία είναι μία και ελληνική, αυτό ακριβώς εννοούν. 
Το παραδεχόμαστε είτε όχι, το σύνθημα της μιας και ελληνικής Μακεδονίας συνιστά εκ μέρους μας αλυτρωτισμό που όχι μόνο εμποδίζει οποιαδήποτε συνεργασία μεταξύ Αθήνας, Σόφιας και Σκοπίων αλλά αν οδηγηθεί στις απώτερες συνέπειές του μόνο δεινά μπορεί να επιφέρει. 
Από την άποψη αυτή η παρέμβαση του μητροπολίτη, σε μια συγκυρία κατά την οποία αναζητείται πολιτική λύση για την ονομασία της FYROM, είναι εκτός πραγματικότητας, το λιγότερο άστοχη και αυτό πρέπει να ειπωθεί δημόσια.

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

Η "ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ" ΣΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΚΑΙΤΕ (ΒΙΝΤΕΟ)


Η "Ιερατική Ποίηση" στο Ινστιτούτο Γκαίτε της Αθήνας. 
Το βίντεο της εκδήλωσης. 

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

ΜΕ ΤΗΝ LA FIESTA ΤΟΥ ISRAEL GALVAN ΠΑΣΗ ΤΗ ΚΤΙΣΕΙ


Οι δύο παραστάσεις της La fiesta του Israel Galvan στο Λουξεμβούργο, στο Grande Theatre de la Ville, ολοκληρώθηκαν. 
Κι εμείς, το "Πολύτροπον", ευτυχείς για μια ακόμη συνεργασία με τον μεγάλο χορευτή και χορογράφο.
Κι ακόμα πιο ευτυχείς για τη συνέχεια! Στο Μονπελιέ της Γαλλίας, στη Σεβίλλη της Ισπανίας και αλλού μέσα στο 2018. 
Το γεγονός, όπως και η La fiesta, δεν χωρά πολλή αναλυσιολογία, γιατί χάνεται η μαγεία!...
Κείται, όπως και το μεγαλύτερο μέρος της La fiesta, στο χώρο του αρρήτου. 
Και τούτου μόνον καταληπτόν, η ακαταληψία, που θα 'λεγε κι ο άγιος. 
Η La fiesta είναι πια στη ζωή μας μ' ένα τρόπο μυστικό...


Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ Η "ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ" ΣΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΚΑΙΤΕ (ΦΩΤΟ)


Η παραγωγή μας "Ιερατική Ποίηση" παρουσιάστηκε χθες, Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018, στο Ινστιτούτο Γκαίτε της Αθήνας, στο πλαίσιο του κύκλου των συναυλιών της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών. 
Θέλω να ευχαριστήσω θερμότατα τους σεβαστούς ποιητές, τους φίλους συνθέτες και την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών, που μας εμπιστεύθηκαν. Και βέβαια θέλω να ευχαριστήσω τους συντελεστές της βραδιάς, την Δάφνη Πανουργιά, τον Μάριο Καζά και τον Roni Bou Saba για την ανιδιοτελή, σημαντική προσφορά τους. 
Να ευχαριστήσω και όσους προσήλθαν, συνθέτες, μουσικούς και φίλους, οι οποίοι παρακολούθησαν με πολλή προσοχή την μουσική αυτή ποιητική λειτουργία. 
Ας σημειωθεί - για την ιστορία και μόνο - ότι σε μία εκδήλωση για την "Ιερατική Ποίηση" δεν προσήλθε ούτε ένας ιερεύς!


Παραθέτουμε στη συνέχεια το αναλυτικό πρόγραμμα της βραδιάς. 
ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ 
Σύγχρονοι Έλληνες συνθέτες μελοποιούν Ορθόδοξους κληρικούς ποιητές 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 
- π. Παναγιώτης Καποδίστριας 
• Ωδή ζ΄ (από το ποίημα Της αγάπης μέγας χορηγός) 
Μέλος βυζαντινό στα ελληνικά και αραβικά 
• Απολογία στον άνεμο 
• Προεόρτιο 
• Ανάθημα 
Μουσική: Ιάκωβος Κονιτόπουλος 
- Σ. Σ. Χαρκιανάκης (Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός) 
• Το αναφιλητό της Αλήθειας 
Μουσική: Αλέξανδρος Μούζας (Μεταγραφή για φωνή και πιάνο: Βίκυ Στυλιανού) 
• Αd Fontes 
Μουσική: Βασιλική Φιλιππαίου 
- Μητροπολίτης Πέργης Ευάγγελος Γαλάνης 
• Απόψε 
Μουσική: Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου  
- Μωυσής Αγιορείτης 
• Σιωπή
Μουσική: Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου
- Σ. Σ. Χαρκιανάκης (Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός) 
• ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ – Τρία ποιήματα στα αγγλικά 
Aphorisms, Cold mooon, Hymn to the Anonymous
Μουσική: Λεωνίδας Κανάρης (α΄ εκτέλεση)  
Δάφνη Πανουργιά, σοπράνο 
Μάριος Καζάς, πιάνο 
Roni Bou Saba, ψάλτης – απαγγελία στα αραβικά και ελληνικά
Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, πρόλογος – γενική επιμέλεια 
Παραγωγή: Καλλιτεχνικό Σύνολο "Πολύτροπον"


Oι Δευτέρες της Στέπας στο πατάρι του Αρμού


Σειρά εκδηλώσεων με ομιλητές συνεργάτες του περιοδικού “Στέπα” για τους αναγνώστες και φίλους όχι μόνο του περιοδικού αλλά και του ρωσικού πολιτισμού. 
Πρόγραμμα 
22-01-2018 
«Γράμματα από τη Ρωσία» ή Πώς προσεγγίζουμε το ρωσικό πολιτισμό. Παραδοχές – μεθοδολογία (Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης
29-01-2018 
Σλαβόφιλοι και δυτικόφιλοι. Αντιπαραθέσεις και προσεγγίσεις (Δημήτρης Μπαλτάς) 
05-02-1018 
Η λαϊκή κουλτούρα του γέλιου και το καρναβάλι: Η θεωρία του Μπαχτίν. (Γιώργος Πινακούλας) 
12-02-2018 
Η ρωσική λογοτεχνία σε τέσσερις πράξεις (Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης) 
26-02-2018 
Η ρωσική θρησκευτική φιλοσοφία. Εκπρόσωποι και ζητήματα (Δημήτρης Μπαλτάς) 
05-03-2018 
Ο Μάνος Χατζιδάκις και οι Ρώσοι συνθέτες του 20ου αιώνα (Παναγιώτης Ανδριόπουλος) 
Διάρκεια: 2 ώρες 

Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018

ΣΗΜΕΡΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΤΟΥ "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ" ΣΕ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ


Σήμερα Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018, το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος), θα δώσει ταυτόχρονες συναυλίες στην Αθήνα και το Λουξεμβούργο. 
Στο Ινστιτούτο Γκαίτε της Αθήνας (Ομήρου 14-16), στις 8.30μ.μ., στο πλαίσιο του κύκλου των συναυλιών της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, θα παρουσιάσει την πρωτότυπη παραγωγή, με το γενικό τίτλο «Ιερατική Ποίηση». 
Την ίδια ώρα το βυζαντινό φωνητικό κουαρτέτο του «Πολύτροπον», θα συμμετάσχει στην περίφημη παράσταση La fiesta του διάσημου χορευτή φλαμένκο και χορογράφου Israel Galvan, στο Theatre de la Ville στο Λουξεμβούργο. Η παράσταση θα επαναληφθεί στον ίδιο χώρο αύριο, Παρασκευή 12 Ιανουαρίου. 
Η «Ιερατική Ποίηση» είναι μια παραγωγή που πρωτοπαρουσιάστηκε στην Πάτρα το 2007, στο Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής Πάτμου το 2010, στην Ελληνοαμερικανική Ένωση στην Αθήνα το 2015 και τώρα, το 2018 - με καινούργιο υλικό - στο Ινστιτούτο Γκαίτε. Πρόκειται για τραγούδια για φωνή και πιάνο σύγχρονων Ελλήνων συνθετών, πάνω σε ποίηση σύγχρονων Ορθοδόξων κληρικών. 
Σημαντικοί εκπρόσωποι της Ιερατικής Ποίησης, έργα των οποίων θα παρουσιαστούν στην εκδήλωση, είναι οι: Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός, Μητροπολίτης Πέργης Ευάγγελος, πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας, μοναχός Μωυσής ο Αγιορείτης. 
Ποιήματα αυτών των κληρικών ποιητών μελοποιούν οι σύγχρονοι Έλληνες συνθέτες: Λεωνίδας Κανάρης, Ιάκωβος Κονιτόπουλος, Αλέξανδρος Μούζας, Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου και Βασιλική Φιλιππαίου. 
Ερμηνεύουν οι: 
- Δάφνη Πανουργιά, τραγούδι 
- Μάριος Καζάς, πιάνο 
- Roni Bou Saba, απαγγελία - ψάλτης 
- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, πρόλογος - γενική επιμέλεια 


Στην La fiesta, στο Λουξεμβούργο, συμμετέχουν οι: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, Χαράλαμπος Καλαπανίδας, Άγγελος Μπέντης και Δημήτρης Καραδήμας. 
Στις 7 Φεβρουαρίου 2018 το «Πολύτροπον» θα συμμετάσχει στην παράσταση της La fiesta στην Όπερα του Μονπελιέ της Γαλλίας και τον Μάϊο στην Σεβίλλη της Ισπανίας. 

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

ΜΕΛΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΚΑΙΤΕ


Η Ένωση Ελλήνων Μουσουργών σε συνεργασία με το Goethe Institut διοργανώνει συναυλία την Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018 ώρα 20:30, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Goethe Institut (Ομήρου 14 - 16, τηλ: 210 3661000).
Μελοποιημένη Ιερατική Ποίηση 
Σύγχρονοι Έλληνες συνθέτες μελοποιούν Ορθόδοξους κληρικούς ποιητές 
Ποίηση των: Παναγιώτη Καποδίστρια, Στυλιανού Σ. Χαρκιανάκη, Ευάγγελου Γαλάνη, Μωϋσή Αγιορείτη. 
Μελοποίηση των: Ιάκωβου Κονιτόπουλου, Αλέξανδρου Μούζα, Βασιλικής Φιλιππαίου, Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου, Λεωνίδα Κανάρη. 
Δάφνη Πανουργιά - σοπράνο 
Μάριος Καζάς - πιάνο 
Roni Bou Saba - ψάλτης, απαγγελία 
Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος - πρόλογος, γενική επιμέλεια 
Παραγωγή: Καλλιτεχνικό Σύνολο "Πολύτροπον"
Είσοδος ελεύθερη
Παραθέτουμε στη συνέχεια βιντεοστιγμιότυπα από παλαιότερες παρουσιάσεις της "Ιερατικής Ποίησης". Κάθε φορά την παρουσιάζουμε με διαφορετικό τρόπο και νέο υλικό. 


Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

ΜΕ ΤΗΝ LA FIESTA ΤΟΥ ISRAEL GALVAN ΣΤΟ THEATRE DE LA VILLE ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ


Με την La fiesta του σπουδαίου Israel Galvan, Πέμπτη 11 και Παρασκευή 12 Ιανουαρίου 2018 στο Theatre de la Ville στο Λουξεμβούργo.  
Byzantine Ensemble Polytropon: 
Panagiotis Andriopoulos (directeur musical), Roni Bou Saba, Charalampos Kalapanidas, Angelos Bentis, Dimitrios Karadimas.  
Με την υποστήριξη για το "Πολύτροπον" του Playground της Γιώτας Πεκλάρη. 
Στη συνέχεια το τρίγλωσσο πρόγραμμα της La fiesta στο Λουξεμβούργο (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά). 
Και στις 7 Φεβρουαρίου στην Όπερα του Μονπελιέ. 
Artwork: Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας



Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

ΧΑΡΑΣ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ - ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ: "ΠΑΤΡΩ" - ΕΝΑ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ


Πατρώ  
Ἡ πόλις τῶν πολλαπλῶν ἱστορικῶν ἐπιπέδων 
Μιά πολεοδομική καί ἀρχιτεκτονική ἀνάγνωση 
Ἐκδόθηκε σέ περιορισμένο ἀριθμό ἀντιτύπων τό τελευταῖο βιβλίο τῆς ἀρχιτέκτονος Χαρᾶς Παπαδάτου-Γιαννοπούλου μέ τίτλο: Πατρώ. Ἡ πόλις τῶν πολλαπλῶν ἱστορικῶν ἐπιπέδων. Μιά πολεοδομική καί ἀρχιτεκτονική ἀνάγνωση. 
Πατρώ ὀνόμαζαν τήν πόλη οἱ Επτανήσιοι κατά τόν μεσαίωνα. Τό ὅλον ἐγχείρημα ξεκίνησε, ὄχι ὡς καταγραφή, ἀλλά κυρίως ὡς ἔρευνα, γιά ὅλες τίς ἐπιμέρους ἑνότητες μέ τίς ὁποίες ἀσχολεῖται. Ἡ παρουσίαση παρακολουθεῖ τήν πόλη ἀπό τήν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα καί προσπαθεῖ νά ἀνιχνεύσει καί ἀναπλάσει τήν ταυτότητά της στίς διάφορες περιόδους ἐξελίξεώς της. Εἶναι βασικά μιά ἐρευνητική προσπάθεια γιά τήν προσέγγιση πολλῶν λεπτομερειῶν πού συνδέουν τίς διάφορες ἱστορικές περιόδους, ἀλλά καί τήν δομή τῆς πόλεως. Μέ βάση βέβαια τίς ὑπάρχουσες πηγές. 
Πρῶτον ἐπικεντρώνεται στό τμῆμα τῆς πόλεως πού ἔχει διαχρονική ἱστορική παρουσία, ἀπό τήν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα: στό λεγόμενο Ἱστορικό Κέντρο. Διότι αὐτή στήν οὐσία εἶναι ἡ πόλις. Ἡ πόλις τῶν πολλαπλῶν ἱστορικῶν ἐπιπέδων, ἡ πόλις τῶν πολλαπλῶν ὀνομάτων μέ τήν ἴδια ὅμως πάντοτε ρίζα, ἡ πόλις τοῦ ἀμετακινήτου μέσα στούς αἰῶνες οἰκονομικοῦ ἐκτοπίσματος. Ἀλλά καί ἡ πόλις τῶν ἀμετακινήτων πολεοδομικῶν καί κοινωνικῶν κέντρων βάρους. Τό γεγονός ὅτι οἱ πολεοδομικές παράμετροι δέν ἀλλάζουν στά 3.000 χρόνια ἀπό τήν ἱστορημένη συγκρότηση τῆς πόλεως, καθιστᾶ τό σημερινό Ἱστορικό Κέντρο της, δηλαδή τό τμῆμα τῆς πόλεως πού ἐπιζεῖ ἀπό τή ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα, ἕνα ἀξιοπρόσεκτο παράδειγμα πόλεως, ἡ ὁποῖα σέ κάθε ἱστορική περίοδο ἐπαναπροσδιορίζεται, μέ βάση τούς ἀρχικούς χωροταξικούς κανόνες τῆς δημιουργίας της. Εἶναι ἡ πόλις ἡ ὁποία ποτέ δέν ἀποκόπτεται ἀπό τόν ὀμφάλιο λῶρο της. 
Στήν συνέχεια θά δοῦμε τήν πόλη, πῶς ἀναγεννήθηκε μετά τήν ὁλική της καταστροφή κατά τήν Ἐπάνάσταση τοῦ 1821 καί τήν ἀναγέννησή της σέ μιά ἐντυπωσιακή πόλη. 
Στήν συνέχεια παρουσιάζεται ὅπως σήμερα μεταμορφώθηκε, ὕστερα ἀπό τίς ἐπενέργειες τῆς μεταπολεμικῆς μεταπρατικῆς κοινωνίας. Πρῶτα μέ τήν καταγραφή τῶν ἐπεμβάσεων κατά τήν δεκαετία τοῦ '70 καί μετά μέ τίς πολεοδομικές μελέτες Ε.Π.Α. (Ἐπιχείρηση Πολεοδομικῆς Ἀνασυγκρότησης) πού ἄλλαξαν τό πολεοδομικό τοπίο. Ἀκολουθοῦν ἐρευνητικές μελέτες πού ἐκπορεύθηκαν ἀπό τίς ἀρχικές μελέτες τῆς Ε.Π.Α. πού κρίνουμε ὅτι εἶναι χρήσιμες νά δημοσιοποιηθοῦν. Τό τελευταῖο κεφάλαιο ἀφιερώνεται στήν ἀρχιτεκτονική. Γίνεται κυρίως προσπάθεια ἀναλύσεως τῆς ἀρχιτεκτονικῆς φυσιογνωμίας τοῦ Ἱστορικοῦ Κέντρου, πού παρά τήν μεγάλη κακοποίησή του, ἐξακολουθεῖ νά εἶναι παρόν καί σέ κάθε ἔρευνα μᾶς ἐκπλήσσει. 
Ἡ παρουσίαση γίνεται μέ βάση τούς πολεοδομικούς καί αἰσθητικούς ἄξονες τῆς πόλεως, οἱ ὁποῖοι καταγράφουν μέ τήν ἀρχιτεκτονική πολυποικιλότητά τους τήν ζωντανή οἰκονομική καί κοινωνική ζωή καί ἱστορία τῆς μετεπαναστατικῆς πόλεως. 
Τό βιβλίο δέν πωλεῖται. Μπορεῖ κανείς νά τό βρεῖ, ἄν θέλει στίς βιβλιοθῆκες τοῦ Δήμου καί τοῦ ΤΕΕ. Ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ θά ἀναρτηθεῖ στό διαδίκτυο.

Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ / VERTONTE PRIESTERDICHTUNG / SACRED POETRY ΣΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΚΑΙΤΕ


KONZERT
VERTONTE PRIESTERDICHTUNG
Do, 11.01.2018 20:30 Uhr
GOETHE-INSTITUT ATHEN
Omirou Str. 14-16
Zeitgenössische Griechische Komponisten vertonen Orthodoxe Geistliche Dichter
Dichtung von: 
Panagiotis Kapodistrias
Stylianos S. Charkianakis
Evangelos Galanis
Moisis Agioreitis
Vertonung von: 
Iakovos Konitopoulos
Alexandros Mouzas
Vassiliki Filippaiou
Alexandra Papastefanou
Leonidas Kanaris

Daphne Panourgia - Sopranistin
Marios Kazas - Klavier
Roni Bou Saba - Kirchensänger, Rezitation
Panagiotis Ant. Andriopoulos - Vorwort, Allgemeine Koordination
Künstlerische Leitung: Theodoros Antoniou
In Zusammenarbeit mit dem Griechischen Komponistenverband


Thursday 11 - 1 - 2018, 20.30 
Sacred Poetry 
Orthodoxe priests’ poetry set to music by Greek composers Father 
Panayiotis Kapodistrias: The Great Provider of Love Βyzantine Melos in Greek and Arab language Ode ζ’ Ιakovos Konitopoulos: Three songs (poetry by F. Panayotis Kapodistrias): Αpology to the wind, Proeortio, Anathema Αlexandros Mouzas: The Sob of Truth, transcribed transcribed by Vicky Stylianou for voice and piano (poetry by S. S. Charkianakis) Vassiliki Filippeou: Αd Fontes (poetry by S. S. Charkianakis) Αlexandra Papastefanou: Tonight (poetry by Evangelos Galanis (Archbishop of Pergi) / Silence (poetry by Moyses Agiorites) Leonidas Kanaris: Αphorisms, three poems by S. S. Charkianakis. 
Soloists: Daphne Panourgia - soprano, Μarios Kazas - piano, Roni Bou Saba - cantor / recitation in Arab language. 
Panayiotis And. Andriopoulos is the supervisor of the event and will preface the concert.

Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

ΟΙ ΜΠΑΛΛΟΙ ΤΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΣΤΗΝ "ΜΑΝΤΑΛΕΝΑ" ΣΤΟ LIFO.GR


Το κείμενό μας "Οι μπάλλοι του Μάνου Χατζιδάκι στη «Μανταλένα» των Φώτων" στα Μικροπράγματα του Άρη Δημοκίδη στο lifo.gr
Copyright © ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Θεοφάνεια σημαίνουν και ...Μανταλένα! 
Η θρυλική ταινία του Ντίνου Δημόπουλου με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Στο ρόλο του παπα - Φώτη ο αξέχαστος Παντελής Ζερβός. 
Ίσως πρέπει κάποια στιγμή να αποτιμηθεί θεολογικά η φιγούρα του παπά του νησιού στην ταινία, όπως την αποτύπωσε στο σενάριό του ο Γιώργος Ρούσσος.


Λένε ότι η ταινία βασίστηκε σε μια παλιότερη αληθινή ιστορία, που μάλλον συνέβη στην Αντίπαρο όπου γυρίστηκε η ταινία ή και αλλού. Σε κάθε περίπτωση ο παπα - Φώτης δίνει ρεσιτάλ ήθους, ανθρωπιάς και παρεμβατικότητας στα πράγματα που δεν τ' αφήνει στην τύχη τους. Έτσι, αποφασίζει να χρίσει "ευλογημένη" την ορφανή και δακτυλοδεικτούμενη Μανταλένα πετώντας τη - κυριολεκτικά - στη θάλασσα τη μέρα των Φώτων και τα ...μαγειρεύει κατά τρόπο ώστε εκείνη να πιάσει το Σταυρό. Αλησμόνητη σκηνή!...


Τη μουσική στην ταινία έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις, ο οποίος βρισκόταν στην Αντίπαρο (μιλάμε για το 1960) με το υπόλοιπο συνεργείο και ηχογραφούσε μουσική και τραγούδια του νησιού, προκειμένου να εμπνευστεί για τα τραγούδια της ταινίας. Μεταξύ αυτών και "Το τραγούδι της βάρκας", όπως ήταν ο αρχικός τίτλος του αγαπημένου "Θάλασσα πλατιά". Ο Χατζιδάκις "χάρισε" στην Αλίκη κι άλλο ένα τραγούδι σ' αυτή την ταινία, το "Μες σ' αυτή τη βάρκα είμαι μοναχή". 
Όμως, από την ενασχόληση και καταγραφή του Χατζιδάκι της παραδοσιακής μουσικής της Αντιπάρου εκείνη την εποχή, προέκυψαν και τρία χαρακτηριστικά δημοτικοφανή συνθέματα που χρησιμοποιεί ο συνθέτης προς το τέλος της ταινίας, εκεί στη σκηνή με τις φωτιές τ' Αϊ Γιάννη. Πρόκειται για τους μπάλλους: "σ' αυτή τη γειτονίτσα", "μπάλλος αφεντάδικος" και "τσαμπούνες". Το "Σ' αυτή τη γειτονίτσα" είναι σε στίχους του σεναριογράφου Γιώργου Ρούσσου, ο οποίος καταγόταν και από την Αντίπαρο και έγραψε κατά μίμηση παραδοσιακού τραγουδιού. 
Το τραγούδι ερμηνεύει η σπουδαία και ειδική στα νησιώτικα Αιμιλία Χατζηδάκη με τη συνοδεία χορωδίας.


Σ' αυτή τη γειτονίτσα 
σ' αυτή τη γειτονιά 
Αγάπησα μια νέα 
μ' ολόσγουρα μαλλιά 
Ούτε στον ήλιο βγαίνει 
ούτε και στη δροσιά 
Μα βγαίνει στο φεγγάρι 
και στην αστροφεγγιά

Ο "Μπάλλος αφεντάδικος" δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μελωδία που μεταπλάθει ο Χατζιδάκις στο "Τραγούδι της Σειρήνας" (Με τ' άσπρο μου μαντήλι) σε στίχους Νίκου Γκάτσου και ακούγεται δύο χρόνια αργότερα (1962) στην ταινία Aliki, my love. Ιδιοφυής και η σύλληψη και η διαφορετική χρήση. Το τραγούδι ερμήνευσαν στη δισκογραφία: η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Νάνα Μούσχουρη και η Μαίρη Λίντα (αναφέρομαι στις αρχικές ηχογραφήσεις).

Copyright © ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Οι "τσαμπούνες" νομίζω πως είναι το καθαρά παραδοσιακό κομμάτι. Ο Χατζιδάκις αφήνει τους λαϊκούς μουσικούς να αυτοσχεδιάσουν σ΄ ένα ξέφρενο ρυθμό που τού είναι απαραίτητος για την κορύφωση της σκηνής. 
Παραθέτουμε εδώ αυτούς τους εξαίσιους τρεις μπάλλους του Χατζιδάκι από τη Μανταλένα, με την ευχή να αξιωθούμε να τους χορέψουμε κάποτε με πάθος. Πραγματικά ή στην φαντασία μας δεν έχει σημασία.


Copyright © ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Related Posts with Thumbnails