Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΤΡ ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Χάρτης με όλα τα γκουλάγκ της Σοβιετικής Ρωσίας

Σήμερα, Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2017, στις 7.30 το βράδυ, το αφιέρωμά μας στον Αλεξάντρ Σολζενίτσν (1918-2008) στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50, Αίθουσα Αντώνη Τρίτση). 
Την εκδήλωση συνδιοργανώνουν το Περιοδικό ΣΤΕΠΑ (Επιθεώρηση Ρωσικού Πολιτισμού-υπεύθυνος: Δημήτρης Τριανταφυλλίδης) και το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Ανδριόπουλος).  
Η εκδήλωση πραγματοποιείται σήμερα που συμπληρώνονται ακριβώς 99 χρόνια από την γέννηση του Αλεξάντρ Σολζενίτσιν (11 Δεκεμβρίου 1918) και ως προανάκρουσμα για το επί θύραις «Έτος Σολζενίτσιν», που θα είναι το 2018, καθώς τότε συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννησή του και 10 από τον θάνατό του (3 Αυγούστου 2008). 
Ομιλητές: 
- Δημήτρης Τριανταφυλλίδης: "Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ: ο τόκος των καταθέσεων στην τράπεζα της μνήμης ή ένας πρόλογος που δεν δημοσιεύτηκε ποτέ". 
- Δημήτρης Μπαλτάς: "Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν και η λογοτεχνία του γκουλάγκ". 
- π. Πέτρος Μινώπετρος: "Ο μάρτυρας και η συνείδηση των θυμάτων του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού". 
- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος: "Η συνάντηση δύο Αλεξάνδρων: π. Αλέξανδρος Σμέμαν - Αλεξάντρ Σολζενίτσιν". 
Ο Αλεξάντρ Ισάγεβιτς Σολζενίτσιν ήταν Ρώσος λογοτέχνης, γνωστός κυρίως για τα έργα του «Μια μέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς» και «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ», όπου περιγράφει την ζωή στα σταλινικά ειδικά στρατόπεδα εργασίας. Τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1970. 

π. Αλέξανδρος Σμέμαν - Αλεξάντρ Σολζενίτσιν 

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Ο …ΙΧΘΥΟΣ ΑΦΩΝΟΤΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΑΤΡΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΕΛΕΤΙΔΗ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Είναι γνωστό ότι ο δήμαρχος της Πάτρας Κ. Πελετίδης δεν παρέστη στον φετινό εορτασμό του πολιούχου Αγίου Ανδρέου. Γεγονός πρωτοφανές! Θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε αν υπάρχει ιστορικό ανάλογο. 
Γράφτηκαν, ειπώθηκαν κάποια πράγματα, αλλά στους καιρούς μας όλα γρήγορα ξεχνιούνται. Και φυσικά η Πάτρα το τελευταίο που θα χρεώσει στον δήμαρχό της, είναι αυτή η απουσία. Η πόλις για άλλα ενδιαφέρεται, σε πείσμα των θριαμβολογικών ιαχών «χιλιάδες λαού και φέτος» κ.ο.κ. 
Το γεγονός της απουσίας του δημάρχου στηλίτευσε στο ιστολόγιό του ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, ο οποίος ήταν και ο προεστώς της Θ. Λειτουργίας στον Άγιο Ανδρέα. Έγραψε: «Δυστυχώς μεγάλος απών από τόν λαμπρό εορτασμό -και οπωσδήποτε αδικαιολόγητος- ήταν ο Δήμαρχος της πόλεως, ο αριστερών φρονημάτων κ. Κωνστ. Πελετίδης! Είχε, βλέπετε, ΑΝΩΤΕΡΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ! Προτίμησε τα Ιωάννινα, διότι εκεί υπήρχαν κομματικές υποχρεώσεις! Με άλλα λόγια, δεν έχασε την ευκαιρία να επιδείξει την περιφρόνησή του προς την χριστιανική πίστη! …για τους αθέους και τους απάτριδες της συγχρόνου εποχής μετράει ΜΟΝΟΝ ΤΟ ΚΟΜΜΑ!» 
Τα όσα γράφει ο Καλαβρύτων είναι απολύτως αναμενόμενα για την περίπτωσή του. 
Όπως, βέβαια, αναμενόμενη ήταν – για όποιον ξέρει - και η εύγλωττη σιωπή του Μητροπολίτου Πατρών Χρυσοστόμου για την απουσία του δημάρχου αυτή την μεγάλη μέρα για την πόλη. 
Κιχ δεν έβγαλε ο Πατρών. 
Ο Πατρών απηύθυνε ανοιχτή επιστολή στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα τον Σεπτέμβριο του 2016 για την περίπτωση του τότε υπουργού Παιδείας Ν. Φίλη και το μάθημα των Θρησκευτικών με …ωραίες, «δραματικές» κορώνες του στυλ: «Γιατί τόσο μένος κ. Πρωθυπουργὲ ἐναντίον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας; …Κύριε Πρωθυπουργὲ, δυστυχῶς φαίνεται ὅτι ἐξυφαίνεται ἢ μᾶλλον ἐξυφάνθη καὶ ἐφαρμόζεται ἕνα σχέδιο ἀλλοτριώσεως τῆς πνευματικῆς ζωῆς τῆς Πατρίδος μας. Αὐτὴ ἡ τακτική, νὰ εἶστε βέβαιος, ὅτι θὰ ἔχῃ καταστροφικὲς συνέπειες γιὰ τὸ μέλλον τῆς Πατρίδος μας.» και άλλα παρόμοια δακρύβρεκτα. 
Ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος τον Αύγουστο του 2017 επιτέθηκε στον Πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση για δηλώσεις του τελευταίου καλώντας τον να ζητήσει συγγνώμη από τον ελληνικό λαό, γράφοντας: «Δυστυχῶς γιὰ τόν κ. Πρόεδρο, ἐμετρήθη, ἐζυγίσθη καὶ εὑρέθη ἱστορικῶς καί πολιτικῶς, ἐλλιπής.» Ο Πατρών Χρυσόστομος έχει παρέμβει επανειλημμένως «αγωνιστικά» για εκείνους που θέλουν να «απομειώσουν τις αξίες» κ.λπ., αλλά για την απουσία του δημάρχου της πόλης που ποιμαίνει από την εορτή του πολιούχου, …κατάπιε τη γλώσσα του. Γιατί άραγε; Καιροσκοπισμός ή τακτικισμός; Άπαγε! 
Αυτό που έγραψε για τον Πρόεδρο της Βουλής ο Μητροπολίτης Πατρών, ισχύει – φευ! – μάλλον για τον ίδιο: Εμετρήθη, εζυγίσθη και ευρέθη ιστορικώς και εκκλησιαστικώς, ελλιπής.

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΤΡ ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ


Το Περιοδικό ΣΤΕΠΑ (Επιθεώρηση Ρωσικού Πολιτισμού) και το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» διοργανώνουν ένα αφιέρωμα στον Ρώσο λογοτέχνη Αλεξάντρ Σολζενίτσν (1918-2008). Το αφιέρωμα θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2017, 7.30 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Αίθουσα Αντώνη Τρίτση). 
Ομιλητές: 
- Δημήτρης Τριανταφυλλίδης: "Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ: ο τόκος των καταθέσεων στην τράπεζα της μνήμης ή ένας πρόλογος που δεν δημοσιεύτηκε ποτέ". 
- Δημήτρης Μπαλτάς: "Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν και η λογοτεχνία του γκουλάγκ". 
- π. Πέτρος Μινώπετρος: "Ο μάρτυρας και η συνείδηση των θυμάτων του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού". 
- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος: "Η συνάντηση δύο Αλεξάνδρων: π. Αλέξανδρος Σμέμαν - Αλεξάντρ Σολζενίτσιν". 
Ο Αλεξάντρ Ισάγεβιτς Σολζενίτσιν ήταν Ρώσος λογοτέχνης, γνωστός κυρίως για τα έργα του «Μια μέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς» και «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ», όπου περιγράφει την ζωή στα σταλινικά ειδικά στρατόπεδα εργασίας. Τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1970. 
Η εκδήλωση πραγματοποιείται την ημέρα που συμπληρώνονται 99 χρόνια από την γέννηση του Αλεξάντρ Σολζενίτσιν (11 Δεκεμβρίου 1918) και ως προανάκρουσμα για το επί θύραις «Έτος Σολζενίτσιν», που θα είναι το 2018, καθώς τότε συμπληρώνονται 100 χρόνια από την γέννησή του και 10 από τον θάνατό του (3 Αυγούστου 2008). 
Artwork: Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας


Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ: «ΤΙ ΓΥΡΕΥΕΙ Η ΑΛΕΠΟΥ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ;»

Βιβλιοπαρουσίαση από τον βαλκανιολόγο - θεολόγο Ηρακλή Φίλιο

Ο καθηγητής Χρυσόστομος Σταμούλης με τον Ηρακλή Φίλιο

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΓΟΥΡΤΣΗΣ: "ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ"

Αναμνηστική φωτογραφία από παρουσίαση βιβλίου του Χρήστου Τούβε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή (1-12-2017)

Του Γιάννη Γιγουρτσή

Καθηγητού στην Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή
Γράμμα από την Πόλη 
Ο κ. Άγγελος Συρίγος είναι ένας επιτυχημένος και δημοφιλής στους φοιτητές του καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και ένας ευγενέστατος άνθρωπος. 
Οι θέσεις του κ. Άγγελου Συρίγου ωστόσο για τα ελληνοτουρκικά και τις εκατέρωθεν μειονότητες είναι επίσης γνωστές εδώ και χρόνια. Διαπνέονται από ένα πνεύμα πολεμικό - υποτίθεται για τα ελληνικά συμφέροντα - στην πραγματικότητα όμως έχουν χαρακτήρα εθνοκεντρικό στα όρια του εθνικισμού, συμπεριλαμβάνουν πλείστες αντιτουρκικές κορώνες και αναπαράγουν εθνικές φοβίες, προκαταλήψεις στερεότυπα. Ο κ. Συρίγος έχει ένα κοινό που τον ακολουθεί και είχε την ευκαιρία να ασκήσει πολιτική που διαπνέονταν από αυτές τις αρχές, χωρίς ιδιαίτερη είναι η αλήθεια επιτυχία. Ο κ. Συρίγος υπήρξε επίσης θύμα μπούλινγκ και βίας, και δη σωματικής εντός του πανεπιστημίου μάλιστα, για τις απόψεις του, ενέργεια που καταδίκασε και καταδικάζει απολύτως κάθε δημοκρατικός και ελεύθερος άνθρωπος. Καταδικαστέα λοιπόν η βία απολύτως και θεμιτή η ελεύθερη έκφραση κάθε άποψης ακόμα και αυτών με τους οποίους διαφωνούμε - ιδίως αυτών. Αυτό δε σημαίνει ωστόσο πως και οι εκτιθέμενες απόψεις δεν κρίνονται. 
Εν όψει της επίσκεψης Ερντογάν στην Ελλάδα, ο κ. Συρίγος έχει προχωρήσει σε δηλώσεις και άρθρα που προσπαθούν να υπονομεύσουν το κύρος και να ακυρώσουν την σημασία της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το συγκεκριμένο, στοχευμένο, φοβικό και ανακριβές κείμενο το οποίο δημοσίευσε το in .gr. (http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500180217). 
Δεν θα μιλήσω αναλυτικά για όσα με τρόπο προβοκατόρικο και προσαρμόζοντας κατά το δοκούν τα δεδομένα λέει αναφορικά για την επίσκεψη Ερντογάν στην Θράκη. Πολλοί είναι έτοιμοι να τα ακούσουν αυτά ευχάριστα. Θα επισημάνω απλώς το αυτονόητο. Ο Τούρκος Πρόεδρος πηγαίνει στην Θράκη και επισκέπτεται την μειονότητα με την ίδια ακριβώς λογική που όλοι οι Έλληνες αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του ΠτΔ και του Πρωθυπουργού επισκέπτονται το Πατριαρχείο και συναντούν - οι περισσότεροι - στελέχη της μειονότητας, κάθε φορά που έρχονται στην Κωνσταντινούπολη ή πάνε στην Ίμβρο και την Τένεδο. 
Θα πω επίσης πως όταν γίνεται μια τέτοιου επιπέδου επίσκεψη είναι λογικό να υπάρξει σοβαρή προετοιμασία και οργάνωση και αυτό ακριβώς πήγε να κάνει ο αντιπρόεδρος κ Τσαβούσογλου που πήγε προ ημερών στην Θράκη. Δηλαδή πως έπρεπε να πάει εκεί ο κ Ερντογάν. Να πάρει το αυτοκίνητο από τα Ύψαλα, να διασχίσει τους Κήπους και έρθει για καφέ στην Κομοτηνή από μόνος του, χωρίς πρόγραμμα; Σημειωτέον πως ο κ Τσαβούσογλου κατάγεται από την Θράκη και πήγε μεταξύ άλλων και στο χωριό του. 
Θα επιμείνω όμως λίγο περισσότερο σε αυτά που ξέρω καλύτερα και με αφορούν περισσότερο. 
Ο συντάκτης του άρθρου ανοίγει και κλείνει το κείμενό του με αναφορές στην Κωνσταντινούπολη και μάλιστα στα ομογενειακά σχολεία της Πόλης και διεκτραγωδεί με τόνους δραματικούς την κατάσταση της μειονότητας, βγάζοντας το συμπέρασμα πως εδώ υπάρχει όχι μειονότητα αλλά ένα κέλυφος μειονότητας καταλήγοντας έτσι εμμέσως στο συμπέρασμα πως η πολίτικη Ρωμιοσύνη τελειώνει. Αναφέρει μάλιστα και τον αριθμό των μαθητών των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα ρωμέικα σχολεία της Πόλης και κλείνει με την μελοδραματική όσο και απολύτως ψευδή και για αυτό χυδαία πολιτικά διαπίστωση πως "οι διευθυντές των ελληνικών σχολείων υπολογίζουν πόσους λιγότερους μαθητές θα έχουν την επόμενη χρονιά." 
Η στάση του κ. Συρίγου έναντι της ελληνορθόδοξης μειονότητας της Τουρκίας, των Ρωμιών της Πόλης (της Ίμβρου και της Τενέδου) δηλαδή εντάσσεται στην γνωστή ελλαδοκεντρική στάση όλων όσοι προσπαθούν εδώ και δεκαετίες να παρουσιάσουν την υπόθεση της πολιτικής ρωμιοσύνης ως τελειωμένη και ζητούν από την Ελλάδα να πάψει να ασχολείται, θεωρώντας πως η ρωμέικη κοινότητα της Πόλης - εν πολλοίς και το Πατριαρχείο - αποτελεί βαρίδι στα ελληνοτουρκικά, από το οποίο η Ελλάδα πρέπει να απαλλαγεί. Κοντολογίς η αντίληψη λέει "ας τελειώνουμε με την μειονότητα της Πόλης" για να δούμε τι θα κάνουμε πιο ελεύθερα στα ελληνοτουρκικά και (αυτό δεν ομολογείται εύκολα) με την μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη. 
Η αντίληψη αυτή δεν έχει να κάνει με τον αριθμό των μελών της μειονότητας, αλλά είναι βαθιά ιδεολογική. Είναι η ίδια αντίληψη που επιζητούσε παλαιότερα την πτωχή πλην τίμια Ελλάδα, αυτή που οδήγησε στην μικρασιατική καταστροφή και την εν γένει συρρίκνωση του ελληνισμού στο όνομα του ελλαδισμού. 
Κανείς βεβαίως δεν αμφισβητεί την δραματική μείωση του αριθμού της ελληνορθόδοξης μειονότητας της Κωνσταντινούπολης που από 150.000 μέλη που ήταν την επομένη της συνθήκης της Λωζάνης, σε μια Πόλη που ήταν περίπου 800.000 κάτοικοι, κατέληξε να είναι 4000 άνθρωποι σε μία Πόλη 17 εκατομμυρίων. Οι λόγοι της μείωσης αυτής είναι πολλοί και δεν είναι της παρούσης. 
Αυτό που ωστόσο οφείλουμε παράλληλα να ξέρουμε και να λέμε-  και ο κ. Συρίγος ασφαλώς το γνωρίζει αλλά δεν το λέει - είναι η μεγάλη βελτίωση και του νομικού πλαισίου και της καθημερινότητας της μειονότητας στην Τουρκία τα τελευταία 15 περίπου χρόνια, το γεγονός πως οι Ρωμιοί της Πόλης έχουν σταματήσει πλέον να φεύγουν, πως τα παιδιά τους σπουδάζουν με επιτυχία στα τουρκικά πανεπιστήμια και δραστηριοποιούνται στην Τουρκία, πως ένας μικρός έστω αριθμός παλιών Ρωμιών επιστρέφει, πως κάμποσοι Έλληνες από την Ελλάδα, την Κύπρο αλλά και από άλλου στο εξωτερικό έρχονται, παντρεύονται, εργάζονται εγκαθίστανται στην Τουρκία, γεγονός που δίνει μια ανάσα σημαντική στην κοινότητα, πως - κυρίως αυτό- ο αριθμός των μαθητών των σχολείων μας έχει παραμείνει σταθερός τα τελευταία 15 χρόνια, με μια μικρή τάση αύξησης, πως στην Ίμβρο άνοιξε μετά από 50 χρόνια δημοτικό και για πρώτη φορά γυμνάσιο - λύκειο, όπου σήμερα φοιτούν πάνω από 30 μαθητές με έντονες τάσεις να αυξηθούν, πως οι εκκλησίες μας λειτουργούνται και ανακαινίζονται όλες, κάποιες με χρήματα του τουρκικού κράτους, πως το τουρκικό κράτος για πρώτη φορά δίνει κάποια χρήματα και στα ελληνικά σχολεία, πως έχουν γίνει δεκάδες επιστροφές ακινήτων στα βακούφια μας, πως εκατοντάδες απλοί πολίτες μπορούν να διεκδικήσουν πίσω τις περιουσίες τους που είχαν παλαιότερα δεσμευθεί ή καταπατηθεί και πολλοί το καταφέρνουν και πολλά άλλα. Δεν θέλω να πω πως τα προβλήματα της Ρωμιοσύνης της Πόλης έχουν λυθεί, υπάρχουν πολλά να γίνουν ακόμα. Το άνοιγμα της Σχολής της Χάλκης είναι ένα παράδειγμα, αλλά δεν είναι το μόνο.
Μπορεί επίσης κάποιος να πει πως όλα αυτά είναι "too late too little" συγχρόνως όμως η απάντηση έρχεται φυσικά "κάλλιο αργά παρά ποτέ". Δεν μετράμε τους μαθητές μας αντίστροφα αλλά τους προσθέτουμε. Κάθε χρόνο λογαριάζουμε πόσοι περισσότεροι μαθητές θα έρθουν, όχι πόσοι θα φύγουν. Χαιρόμαστε για τα ζευγάρια που παντρεύονται, τα παιδιά που γεννιούνται, ενθουσιαζόμαστε που τα τελευταία χρόνια το νηπιαγωγείο και οι πρώτες τάξεις στο Ζάππειο έχουν τριαντάρια τμήματα που χρειάζεται να τα χωρίσουμε στα δύο, βλέπουμε το αύριο με αισιοδοξία, παρά τις δυσκολίες που δεν τις αγνοούμε, και μικροσκοπικά εντός της κοινότητας μας, και μακροσκοπικά στο πλαίσιο της χώρας και της διεθνούς συγκυρίας. 
Οι Έλληνες της Πόλης, Ρωμιοί και Ελλαδίτες, συνιστούν την ελληνορθόδοξη κοινότητα, την Ρωμιοσύνη της Πόλης που, όπως έχουν καταλάβει όσοι εδώ και δεκαετίες "την τελειώνουν", είναι πολύ σκληρή για να πεθάνει. Άλλωστε, - το λέμε από την εποχή του Πατριάρχη Αθηναγόρα αυτό - είμαστε λίγοι και αμέτρητοι και δεν σκοπεύουμε να εγκαταλείψουμε τις εκκλησίες, τα σχολεία την ιστορία μας σε κανέναν. Εμείς, όσοι μείναμε και όσοι από επιλογή ή καλή τύχη βρεθήκαμε στην Πόλη, διεκδικούμε να είμαστε οι συνεχιστές της Ρωμιοσύνης και των πολλών αιώνων ελληνισμού στην Κωνσταντινούπολη. Τα ελληνικά υπάρχουν και οι Έλληνες ζουν σε αυτά τα χώματα, σε αυτή την γέφυρα ηπείρων και πολιτισμών, από τον 7ο π.Χ. αιώνα. Δεν σκοπεύουμε να είμαστε εμείς οι τελευταίοι απόγονοι του Βύζαντα στον Βόσπορο. Αυτό θα το καταλάβουν καλά όλοι όσοι κάνουν ήδη τα μνημόσυνα και τις αφιερωματικές εκδηλώσεις για μια υπόθεση που την θεωρούν χαμένη. 
Δεν θεωρώ ότι φυλάμε Θερμοπύλες εδώ - οι Θερμοπύλες χάθηκαν στο τέλος, μην το ξεχνάμε. 
Εδώ φυλάμε την ιστορία της Ρωμιοσύνης και χτίζουμε, πρώτα από όλα μέσα στα σχολεία μας, το μέλλον της. Ας το έχουν αυτό όλοι υπόψιν, φίλοι και εχθροί.

ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΡΑΒΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 
Στην παναραβικής κυκλοφορίας εφημερίδα Al-Araby Al-Jadeed, στο φύλλο της Τρίτης 5 Δεκεμβρίου 2017, δημοσιεύθηκαν στα αραβικά δύο ποιήματα του ποιητή π. Παναγιώτη Καποδίστρια. 
Πρόκειται για τα ποιήματα «Εκ προθέσεως» (από την συλλογή «Έσχατος φίλος») και «6.6.66» (από την βραβευμένη από την Ακαδημία Αθηνών ποιητική συλλογή «Της αγάπης μέγας χορηγός»), τα οποία μετέφρασε από τα ελληνικά στα αραβικά ο Ρόνι Μπου Σάμπα, πτυχιούχος Αραβικής Φιλολογίας και Θεολογίας. 
Ο Ρόνι Μπου Σάμπα, μετά τις σπουδές του στον Λίβανο, ήλθε το 2006 στην Ελλάδα και σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Τότε χρονολογείται και η γνωριμία του με τον ποιητή π. Παναγιώτη Καποδίστρια, του οποίου μετέφρασε ποίημα στα αραβικά για πρώτη φορά το 2009 και το δημοσίευσε στο προσωπικό του ιστολόγιο. Ο Ρόνι Μπου Σάμπα έχει διαβάσει επίσης ποίηση του π. Παναγιώτη Καποδίστρια στα αραβικά, σε Ελληνο-αραβική εκδήλωση στην Αθήνα το 2012. 
Από την εποχή των σπουδών του στην Πάτρα, ο Ρόνι Μπου Σάμπα, ασχολείται συστηματικά με τις μεταφράσεις ελλήνων ποιητών στα αραβικά και πολλές μεταφράσεις του δημοσιεύονται σε φιλολογικά περιοδικά και εφημερίδες. 
Τελευταία συνεργάζεται με την ευρείας κυκλοφορίας στον αραβικό κόσμο εφημερίδα Al-Araby Al-Jadeed. Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας δημοσιεύθηκαν δύο ποιήματα του π. Παναγιώτη Καποδίστρα, τόσο στην έντυπη όσο και στην ηλεκτρονική μορφή της Al-Araby Al-Jadeed. Στο site, μάλιστα, της Al-Araby Al-Jadeed η δημοσίευση συνοδεύεται και από φωτογραφία του ιερέα ποιητή.
Την Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2018 στο Ινστιτούτο Γκαίτε στην Αθήνα, θα παρουσιαστεί σε συναυλία της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, παραγωγή του Καλλιτεχνικού Συνόλου «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος) με τον γενικό τίτλο «Ιερατική Ποίηση». Στην εκδήλωση αυτή περιλαμβάνονται και ποιήματα του Ζακυνθινού π. Παναγιώτη Καποδίστρια, μελοποιημένα από τον Ζακυνθινό συνθέτη Ιάκωβο Κονιτόπουλο. Ο Ρόνι Μπου Σάμπα θα ψάλει την ζ’ ωδή από το ιδιαίτερο ποίημα «Κανών ωφελιμότατος» που περιλαμβάνεται στην συλλογή «Της αγάπης μέγας χορηγός», στα ελληνικά και στα αραβικά, σε δική του μετάφραση. 
Μέχρι τώρα ο Ρόνι Μπου Σάμπα έχει δημοσιεύσει μεταφράσεις του στα αραβικά των ποιητών: Νίκου Γκάτσου, Γιάννη Ρίτσου, Κωνσταντίνου Καβάφη, Οδυσσέα Ελύτη, Γιώργου Σεφέρη, Κωστή Μοσκώφ, Ολυμπίας Καράγιωργα, Βασίλη Λαδά, καθώς κι ένα άρθρο μελέτη για τον Λίβανο από το Ημερολόγιο του Σεφέρη.


Εφημερίδα Ζακύνθου ΗΜΕΡΑ, φ. 8.12.2017, σ. 10.

Εφημερίδα ΕΡΜΗΣ Ζακύνθου, 7.12.2017, φ. 5181, σ. 7

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΛΛΙΣΤΟΣ WARE ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ"


Δημοσιεύουμε στη συνέχεια την εισαγωγή του Σεβ. Μητροπολίτου Διοκλείας Κάλλιστου Ware στο βιβλίο "ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ" του π. Μελετίου Webber, που κυκλοφόρησε σε μετάφραση Πολυξένης Τσαλίκη, από τις  Εκδόσεις Πορφύρα
Είμαι πραγματικά ευγνώμων γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να σχολιάσω το βιβλίο αυτό του π. Μελετίου, πολύτιμου φίλου μου για πάνω από τριάντα χρόνια. Με δίδαξε πολλά πράγματα για τους Ανώνυμους Αλκοολικούς (ΑΑ) –με τους οποίους ποτέ δεν είχα προσωπική επαφή– και, ακόμη, πολλά πράγματα για τον ίδιο μου τον εαυτό. Όσo μπορώ να γνωρίζω, είναι η πρώτη φορά που ορθόδοξος ιερέας γράφει βιβλίο αυτού του είδους. 
Ο π. Μελέτιος δίνει πειστικές απαντήσεις σε ερωτήματα που εγείρονται συχνά. Μπορεί ένας ορθόδοξος χριστιανός, κι ενώ παραμένει ολοκληρωτικά πιστός στην Εκκλησία, ταυτόχρονα να στραφεί για βοήθεια στους ΑΑ; Δεν θα έπρεπε μάλλον να εμπιστευόμαστε τα Μυστήρια της Εξομολόγησης, του Ευχελαίου και της Θείας Κοινωνίας και τη συμβουλευτική και τις προσευχές του πνευματικού μας; Γιατί ν’ αναζητήσουμε βοήθεια αλλού; Μήπως αυτό σημαίνει έλλειψη πίστης; 
Σ’ αυτό ο π. Μελέτιος απαντά –και συμφωνώ μαζί του – ότι η συμμετοχή στους ΑΑ επ’ ουδενί αντιφάσκει ή υπονομεύει τη συμμετοχή στην Εκκλησία. Απλούστατα, δεν υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ τους, ούτε συναγωνισμός· γιατί οι ΑΑ δεν ισχυρίζονται ότι είναι κάποια εκκλησία ή θρησκεία. Τα Δώδεκα Βήματα, όπως τονίζει ο π. Μελέτιος, «ποτέ δεν θα αντικαταστήσουν τα Ευαγγέλια ως κάλεσμα του Χριστού». Οι συναντήσεις των ΑΑ ποτέ και με καμία έννοια δεν υποκαθιστούν τη συμμετοχή στη λατρεία της Εκκλησίας. 
Η συμμετοχή στους ΑΑ δεν θα μας κάνει λιγότερο ορθοδόξους. Αυτό που θα κάνουν οι ΑΑ –αυτό που έχουν κάνει για αμέτρητους πιστούς χριστιανούς– είναι ότι θα τους βοηθήσουν να βιώσουν την πίστη τους και να γευτούν τη δύναμη των Μυστηρίων, με τρόπο που διαφορετικά θα ήταν αδύνατον. Γιατί, και πάλι, αυτή είναι η εμπειρία των πολλών χιλιάδων, αν όχι εκατομμυρίων, που έχουν στραφεί στους ΑΑ: αποδίδει καρπούς. Ο ξεχωριστός συνδυασμός πνευματικότητας και πρακτικότητας έχει αποδειχθεί εξαιρετικά επιτυχημένος στον σύγχρονο κόσμο. Αλλά οι κανόνες των ΑΑ, αν και απλοί, σίγουρα δεν είναι εύκολοι.


Ο π. Μελέτιος επισημαίνει πολλά κοινά σημεία μεταξύ ΑΑ και ορθόδοξης παράδοσης. Προσωπικά εγώ εντόπισα τρία ξεχωριστά θέματα, που οι ΑΑ μοιράζονται με τη Φιλοκαλία, ένα βιβλίο στο οποίο, ως μεταφραστής, αφιέρωσα πολλές χιλιάδες ωρών. Και τα δυο, το καθένα με τον δικό του τρόπο, μας λένε: 
1. Ζήσε το παρόν: «ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας» (2 Κορ. 6:2). Μπορούμε να παίρνουμε αποφάσεις μόνο για την παρούσα στιγμή και μπορούμε να συναντούμε τον Θεό σε ενεστώτα χρόνο. Όπως επιμένουν τα μέλη των ΑΑ, «Μέρα με τη μέρα/Μια μέρα τη φορά».
2. Κανείς δεν σώζεται μόνος του: «ὅτι ἐσμὲν ἀλλήλων μέλη» (Εφ. 4:25). Εκεί που η Φιλοκαλία μιλά περισσότερο για πνευματική πατρότητα και μητρότητα, οι ΑΑ βασίζονται σε πνευματική αδελφότητα/αδελφοσύνη. Αλλά η υποκείμενη αρχή είναι η ίδια: όπως λέει ο π. Μελέτιος, «Η δράση απαιτεί αντίδραση». Λαμβάνουμε την ίαση καθώς μοιραζόμαστε με τους άλλους τις εμπειρίες μας, καθώς ακούμε τους άλλους. 
3. Εξαρτιόμαστε από μια δύναμη ανώτερη από μας: «...χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ιω. 15:5). Είναι ένας από τους λίγους λόγους του Χριστού, αν όχι ο μόνος, που η Φιλοκαλία τονίζει περισσότερο απ’ όλους. Σε κάθε ανθρώπινη συνθήκη θα λέμε στον εαυτό μας, με τα λόγια του π. Μελετίου: «Εγώ δεν μπορώ, μπορεί όμως ο Θεός· κι εγώ θα Τον αφήσω να το κάνει». Όπως και στην ορθόδοξη θεολογία, οι ΑΑ σκέπτονται με όρους συνέργειας, δημιουργικής συνεργασίας ανάμεσα στη θεία χάρη και την ελευθερία του ανθρώπου. Αυτό που κάνει ο Θεός είναι απροσμέτρητα μεγαλύτερο απ’ αυτό που κάνουμε εμείς, αλλά η ενεργός ανάμιξη της ελεύθερης θέλησής μας είναι επίσης ουσιαστική. Γιατί, όπως μας θυμίζει ο π. Μελέτιος, η μετάνοια (όπως και η άφεση) δεν είναι συναίσθημα αλλά απόφαση. 
Το βιβλίο αυτό θα βοηθήσει πολλούς που, απ’ όσο ξέρουν, δεν είναι οι ίδιοι αλκοολικοί· γιατί υπάρχουν πολλά είδη εθισμού, εκτός από αυτόν στο αλκοόλ, και ποιος από μας μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι εντελώς ελεύθερος από όλες τις αδυναμίες εθισμού; Είναι ένα ταπεινό και ρεαλιστικό βιβλίο, γεμάτο ελπίδα, μαρτυρία της απέραντης υπομονής και του ελέους του Θεού. Ας το διαβάσουμε με πνεύμα ταπείνωσης και αυτοκριτικής, και θα μιλήσει στις καρδιές και τη βούλησή μας. 
† Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος 
Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, 
Πάτμος

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

ΟΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΠΕΡΝΤΙΑΓΙΕΦ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ


Δημήτρης Μπαλτάς 
Οἱ μεταφράσεις τοῦ Ν. Μπερντιάγιεφ στά ἑλληνικά 
Ἕνας ἀπό τούς πλέον μεταφρασμένους στήν ἑλληνική ἀπό τούς φιλοσόφους τῆς ρωσσικῆς Διασπορᾶς εἶναι ὁ Νικόλαος Μπερντιάγιεφ (1874-1948). 
Τό πρῶτο μεταφρασμένο κείμενο τοῦ Μπερντιάγιεφ στήν ἑλληνική τοποθετεῖται στά μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 1940 («Ἡ γενική γραμμή τῆς σοβιετικῆς φιλοσοφίας», μετ. Π.Α.Κ., Φιλολογικά Χρονικά τ. Γ, 15. 5. καί 15.6. 1945). 
Στίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ ’50 μεταφράζονται ὑπό τοῦ τότε μητροπολίτη Σάμου Εἰρηναίου τά ἔργα τοῦ Μπερντιάγιεφ Περί τοῦ προορισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Δοκίμιον παραδόξου ηθικής (1950) καί τό Πνεῦμα καί ἐλευθερία (1952), τά ὁποῖα μπορεῖ να θεωρηθεῖ ὅτι ἀνήκουν στήν λεγόμενη «θρησκευτική φιλοσοφία». Παρενθετικά θα σημειωθεῖ ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Μπερντιάγιεφ, σέ ἐπιστολή του πρός τόν μεταφραστή, παραιτεῖται τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐκδόσεων, ἀναγνωρίζοντας τίς δύσκολες ἐκδοτικές συνθῆκες στήν Ἑλλάδα τῆς δεκαετίας τοῦ 1950. 
Πιθανώτατα, κατά τήν ἴδια δεκαετία, ἤ τήν ἑπόμενη, μεταφράζονται σ’ ἕνα αὐτοτελές τομίδιο, μᾶλλον δυσεύρετο σήμερα, τά πρῶτα πέντε κεφάλαια τοῦ ἔργου τοῦ ἔργου «Πνεῦμα τοῦ Ντοστογιέφσκι» (μετ. Χ. Μαρκέτης, Ἐκδόσεις Ὁ Κεραμεύς, Ἀθῆναι, ἄ.ἔ.). Πλῆρες τό ἔργο τοῦ Μπερντιάγιεφ θά παρουσιασθεῖ μεταφρασμένο μερικά χρόνια ἀργότερα (μετ. Ν. Ματσούκας, Ἐκδόσεις Π. Πουρναρᾶ, Θεσσαλονίκη 1972). Ἐδῶ θά σημειώσω ὅτι δέν εἶναι σύνηθες νά ὑπάρχουν στήν ἑλληνική δύο μεταφράσεις τοῦ ἴδιου ἔργου κάποιου διανοουμένου τῆς ρωσσικῆς Διασπορᾶς. Ἀντιθέτως, πολλά ἔργα τῆς ρωσσικῆς λογοτεχνίας τοῦ 19ου αἰ. ἔχουν παρουσιασθεῖ σέ πολλές μεταφράσεις στήν ἑλληνική σέ ὅλην τήν διάρκεια τοῦ 20οῦ αἰ. καί σέ πολλές περιπτώσεις μέ ἐλάχιστες διαφορές. 
Ἀργότερα, πρός τό τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ 1960, θά παρουσιασθοῦν μεταφρασμένα τά ἔργα τοῦ Μπερντιάγιεφ Ἀλήθεια καί ἀποκάλυψη (εἰσ.-μετ.-σχόλ. Χρ. Μαλεβίτσης, Δωδώνη, Ἀθήνα, 1967) καί τό Πνεῦμα καί πραγματικότητα (μετ. Ἀντιγ. Χατζηθεοδώρου, Ἐκδόσεις τῶν Φίλων, Ἀθήνα, 1968).
Στίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 1970 θά δοῦν τό φῶς τῆς δημοσιότητος ἄλλα δύο ἔργα τοῦ Μπερντιάγιεφ. Συγκεκριμένα. Τό 1971 ἐκδίδεται Τό Βασίλειο τοῦ Πνεύματος καί τοῦ Βασίλειο τοῦ Καίσαρος (μετ. Β. Γιούλτσης, Θεσσαλονίκη, 1971). 
Ἔκτοτε θά δημοσιευθοῦν μεταφράσεις πολλῶν ἔργων τοῦ Ρώσσου φιλοσόφου. Καταγράφω τά ἑξῆς: Ὁ χριστιανισμός καί τό πρόβλημα τοῦ κομμουνισμοῦ, μετ. Ἰ.Ἰ., Σιδέρης, Ἀθήνα 1977. Τό πεπρωμένο τοῦ ἀνθρώπου στόν σύγχρονο κόσμο, μετ. Ε.Β. Γιούλτση, Ἐκδόσεις Πουρναρᾶ, Θεσσαλονίκη, 1980. Θεῖον καί ἄνθρώπινον, μετ. Π. Αντωνιάδης, Ἐκδόσεις Πουρναρᾶ, Θεσσαλονίκη, 1982. Πέντε στοχασμοί περί ὑπάρξεως, Ἐκδόσεις Κοινότητα, μετ. Β. Τριανταφύλλου- Σ. Γουνελᾶς, Ἀθήνα, 1983. Γιά τήν κοινωνική ἀνισότητα, μετ.. Ε. Νιάνιος, Ἐκδόσεις Πουρναρᾶ, Θεσσαλονίκη, 1984. Δοκίμιο ἐσχατολογικῆς μεταφυσικῆς, μετ. Χρ. Μαλεβίτσης, Ἐκδόσεις Imago, Ἀθήνα, 1984. Χριστιανισμός καί κοινωνική πραγματικότητα, μετ. Β. Γιούλτσης, Ἐκδόσεις Πουρναρᾶ, Θεσσαλονίκη, 1986. Νέος Μεσαίωνας, μετ. Π. Ἀντωνιάδης, Ἐκδόσεις Πουρναρᾶ, Θεσσαλονίκη, 1987. Ἡ μοῖρα τῆς κουλτούρας, μετ. Κ. Τσιρόπουλος, Εὐθύνη, Ἀθήνα, ἄ.ἔ. «Χριστιανισμός καί ἀντισημιτισμός», μετ. Δ. Μπαλτᾶς, Σύναξη 132, 2014, σσ. 77-94. «Ὁ θρησκευτικός χαρακτήρας τῆς ρωσικῆς φιλοσοφίας», μετ. Δημ. Μπαλτᾶς, Φρέαρ 11, 2015, σσ. 290-298. «Ἡ πνευματική κατάσταση τοῦ σύγχρονου κόσμου», μετ. Δημ. Μπαλτᾶς Σύναξη 134, 2015, σσ. 82-95. «Ἀνατολή καί Δύση», μετ.. Δημ. Μπαλτᾶς Στέπα 5, 2016, σσ. 222-235. Κρίνεται σκόπιμο νά σημειωθεῖ ὅτι στήν Ἑλλάδα ἔγινε γνωστός ὁ Μπερντιάγιεφ τῆς ἐξορίας καί ὄχι τῆς Ρωσσίας, ἀφοῦ μέχρι σήμερα, ἐξ ὅσων γνωρίζω, δέν ἔχει μεταφρασθεῖ κανένα ἔργο τοῦ Μπερντιάγιεφ ἐκδοθέν πρίν ἀπό τό 1923. Ἐξαίρεση ἀποτελοῦν τό δοκίμιο μέ τίτλο «Οι δαίμονες τῆς ρωσικῆς ἐπανάστασης» (μετ. Δημ. Τριανταφυλλίδης, Ἁρμός, Ἀθήνα 1999) τό ὁποῖο ἐγράφη κατά τήν ἐποχή τῆς ἐπανάστασης τοῦ 1917, ὅπως καί ὁ τόμος «Γιά τόν Ντοστογιέφσκι» (εἰσ. Δημ. Μπαλτᾶς, μετ. Δημ. Τριανταφυλλίδης). 
Ἀπό τήν συνεχῆ μεταφραστική ἐργασία καί τίς ἐπανεκδόσεις τῶν μεταφρασθέντων ἔργων του μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ὅτι ὁ Μπερντιάγιεφ ἐνθουσίασε τό ἑλληνικό ἀναγνωστικό τόσο γιά τό ὕφος, ὅσο καί κυρίως γιά τό περιεχόμενο τοῦ λόγου του, ὅπως εἶχε κατακτήσει νωρίτερα καί τήν δυτική Εὐρώπη.
(Δημοσιεύθηκε στην εφημ. Χριστιανική)

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΝΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΛΑΔΑ ΣΕ ΑΡΑΒΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ


Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Στην αραβική εφημερίδα Al-Araby Al-Jadeed, στο φύλλο της Κυριακής 3 Δεκεμβρίου 2017, δημοσιεύτηκαν στα αραβικά δύο ποιήματα του Πατρινού ποιητή Βασίλη Λαδά. 
Πρόκειται για τα ποιήματα "Βράδυ στην τηλεόραση" και "Πρωινός καφές" από την συλλογή «Το άλλο πρόσωπο», τα οποία μετέφρασε από τα ελληνικά στα αραβικά ο Ρόνι Μπου Σάμπα, πτυχιούχος Αραβικής Φιλολογίας και Θεολογίας. Ο Ρόνι Μπου Σάμπα ήλθε το 2006 στην Ελλάδα και σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Τότε χρονολογείται και η γνωριμία του με τον ποιητή Βασίλη Λαδά. 
Στις 24 Φεβρουαρίου 2010 στο Ρίο της Πάτρας κατά την διάρκεια της εκδήλωσης «Ο συγγραφέας συναντά τους αναγνώστες» με τιμώμενο πρόσωπο τον Βασίλη Λαδά, ο Ρόνι Μπου Σάμπα, διάβασε για πρώτη φορά ποιήματα του Βασίλη Λαδά σε δική του μετάφραση. Δείτε για εκείνη την εκδήλωση σχετική ανάρτηση της Ιδιωτικής Οδού εδώ
Από την εποχή των σπουδών του στην Πάτρα, ο Ρόνι Μπου Σάμπα, ασχολείται συστηματικά με τις μεταφράσεις ελλήνων ποιητών στα αραβικά και πολλές μεταφράσεις του δημοσιεύονται σε φιλολογικά περιοδικά και εφημερίδες. 
Συνεργάζεται με την ευρείας κυκλοφορίας στον αραβικό κόσμο εφημερίδα Al-Araby Al-Jadeed. Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας απέστειλε δύο ποιήματα του Βασίλη Λαδά, τα οποία δημοσιεύτηκαν τόσο στην έντυπη όσο και στην ηλεκτρονική μορφή της Al-Araby Al-Jadeed. Στο site, μάλιστα, της Al-Araby Al-Jadeed η δημοσίευση συνοδεύεται και από φωτογραφία του πατρινού ποιητή. 
Μέχρι τώρα ο Ρόνι Μπου Σάμπα έχει δημοσιεύσει μεταφράσεις του στα αραβικά των ποιητών: Νίκου Γκάτσου, Γιάννη Ρίτσου, Κωνσταντίνου Καβάφη, Οδυσσέα Ελύτη, Γιώργου Σεφέρη, Κωστή Μοσκώφ, Ολυμπίας Καράγιωργα, καθώς κι ένα άρθρο μελέτη για τον Λίβανο στο ημερολόγιο του Σεφέρη.
Παραθέτουμε στη συνέχεια τα ποιήματα του Βασίλη Λαδά στα ελληνικά και στα αραβικά, όπως δημοσιεύτηκαν στην αραβική εφημερίδα. 


Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

ΣΤΗ LIFO.GR ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΟΦΟΡΟΥΣ


Lifo
Το σκουλαρίκι στον άντρα είναι «δείγμα των ηθικά ανωμάλων τύπων;» 
Με αφορμή τη φράση του Μητροπολίτη Αμβροσίου, ο Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος αποκαλύπτει τους Άγιους… σκουλαρικοφόρους 
Με δάκρυα στα μάτια, διαβάζουμε, γονάτισε την Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017 μπροστά στην Ωραία Πύλη του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού της Φανερωμένης Αιγίου ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος Λενής, και ζήτησε συγγνώμη από όσους στενοχώρησε. 
Αίφνης θυμάμαι πως σε ανοιχτή επιστολή του προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο τον Ιούλιο του 2015, ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος, εγκάλεσε τον Πατριάρχη γιατί κοινώνησε τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη, σε Θεία Λειτουργία στην Σμύρνη. Απευθυνόμενος στον Πατριάρχη γράφει διάφορα «επιχειρήματα», σύμφωνα με τα οποία ο Πατριάρχης δεν θα έπρεπε να μεταδώσει την Θεία Κοινωνία στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, με «κορυφαίο» το εξής: «Δεν έχετε παρατηρήσει, ότι στο αυτί του φοράει ένα σκουλαρίκι, δείγμα των ηθικά ανωμάλων τύπων;» 
Μόνο σ’ αυτό στέκομαι επειδή είναι …γαργαλιστικό και επειδή φανερώνει την άγνοια του Καλαβρύτων γύρω από την ορθόδοξη αγιογραφία και τους συμβολισμούς της. Κι ακόμη επειδή δεν πιστεύω στην «δημόσια συγγνώμη» του. 
Ας δούμε, λοιπόν, το ενδιαφέρον θέμα των σκουλαρικιών στο Βυζάντιο, όπου συναντούμε αγιογραφίες στις οποίες ο Χριστός ως βρέφος, αλλά και άγιοι φέρουν σκουλαρίκι!
Η συνέχεια στα mikropragmata της Lifo που επιμελείται ο Άρης Δημοκίδης. 


Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

ΜΑΘΗΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ


Στον τόμο «Εικοσαέτηρος Αρχιερατεία Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου Α’, 1974-1994), που εκδόθηκε στην Πάτρα το 1994 (εκτός εμπορίου), δημοσίευσα κείμενο με τίτλο: «Ο Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος ως μελωδός» (σ. 101 -124). 
Το σημαντικό είναι ότι ανασύρθηκαν από την ...σκόνη της ιστορίας, ανέκδοτα μουσικά κείμενα του μουσικολογιωτάτου Μητροπολίτου, ο οποίος συνέθετε από μαθητής! Κάποιες από τις συνθέσεις των μαθητικών του χρόνων μού έδωσε ο αδελφός του, αείμνηστος μουσικολόγος Απόστολος Βαλληνδράς. 
Παραθέτω στη συνέχεια το κείμενό μου και τα μουσικά χειρόγραφα του Πατρών Νικοδήμου. Τις δύο εκδοχές του Δοξαστικού της Πεντηκοστής «Δεύτε λαοί» (η πρώτη μαθητική, η δεύτερη μεταγενέστερη) και τα δύο οκτάηχα «Άξιον εστί» (το δεύτερο «αντιστρόφως»), που συμπεριέλαβα στην εργασία μου, ηχογράφησε ο μακαριστός Μητροπολίτης στο μεγάλο πρόγραμμα ηχογραφήσεων του Μανόλη Χατζηγιακουμή και περιλαμβάνονται στο cd 5 της σειράς «Σύμμεικτα Εκκλησιαστικής Μουσικής», με τίτλο: «Ανθολόγιο Μελών και Ερμηνευτών» (Κέντρον Ερευνών και Εκδόσεων, Αθήνα 2005). 
Για την ερμηνεία αυτών των μελών ο Μανόλης Χατζηγιακουμής σημειώνει: 
«… η ερμηνεία στο Δοξαστικό, δυναμική και στεντόρεια, ενισχυμένη και από την υψηλότονη βάση, αποτελεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον και ευάρεστο άκουσμα. Το ενδιαφέρον αυξάνει, καθώς η συνύπαρξη εδώ συνθέτη και ερμηνευτή προσθέτει επιπλέον και πολλές επιμέρους ερμηνευτικές αποχρώσεις της συνθετικής άποψης. Το μέλος αυτό δεν δείχνει μόνο το εύρος των συνθετικών και ερμηνευτικών δυνατοτήτων του μητροπολίτη Νικοδήμου Βαλληνδρά, αλλά και τη δημιουργική πνοή της σύγχρονης εκκλησιαστικής μελοποιΐας, όταν αυτή εξακολουθεί να στηρίζεται στα οικεία κλασικά πρότυπα. Στα Άξιον εστίν πάντως είναι εντυπωσιακή η φυσικότητα της πολυχρωματικής πλοκής χωρίς δυσκαμψία ή οποιαδήποτε επιτήδευση. Και στα σύντομα αυτά μέλη είναι ευδιάκριτα τα βασικά χαρακτηριστικά του ερμηνευτικού ιδιώματος του μητροπολίτη Νικοδήμου Βαλληνδρά: το εύρυθμο και στιβαρόν της εκφράσεως, η εγκρατής, πεποικιλμένη εκφορά, το υψιπετές, αλλά και χαρίεν εκκλησιαστικό ύφος.» 
π.α.α.


Δείτε τις σχετικές αναρτήσεις:

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

"ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ": ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ


ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ 
Meletios Webber 
π. ΜΕΛΕΤΙΟΣ WEBBER
Μετάφραση: Πολυξένη Τσαλίκη 14Χ20,5 εκ., σελ. 320
Εισαγωγή: Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Ware
Εκδόσεις Πορφύρα

Πώς απαλλάσσεται κανείς από τον αλκοολισμό; Τι σχέση μπορεί να έχει ένας εθισμός με το αλκοόλ με κάποια άλλη από τις αδυναμίες μας; Πώς μπορεί ένας σύγχρονος άνθρωπος, χριστιανός ή μη, να βοηθηθεί από τα 12 στάδια των ανώνυμων αλκοολικών; 
Ένα βιβλίο που μας προκαλεί να τολμήσουμε να κοιτάξουμε κατάματα όσα μας βασανίζουν κάθε ημέρα, με στόχο να απαλλαγούμε από αυτά.
KATA TH ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1930 μια μικρή ομάδα από αλκοολικούς πραγματοποίησε συγκεντρώσεις, προκειμένου να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που κανείς άλλος μέχρι τότε δεν είχε καταφέρει να λύσει: πώς να απαλλαγούν από τον αλκοολισμό τους. Σήμερα πλέον όλοι γνωρίζουμε το πολύτιμο έργο των Ανώνυμων Αλκοολικών.
Σκοπός αυτού του βιβλίου είναι να διερευνήσει τα Δώδεκα Βήματα των Ανώνυμων Αλκοολικών, να τα ερμηνεύσει σ’ αυτούς που ίσως δεν έχουν εξοικειωθεί μαζί τους, να αποδείξει γιατί τα Βήματα είναι σημαντικά και, τέλος, πώς βοηθούν τους ανθρώπους να ανανήψουν όχι μόνο από τον αλκοολισμό αλλά κι από άλλες εθιστικές καταστάσεις.
Βασικός επίσης σκοπός του βιβλίου είναι να παρουσιάσει τα Δώδεκα Βήματα με τέτοιο τρόπο, ώστε τα μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, εφόσον επιλέξουν να τα χρησιμοποιήσουν, να μπορούν να τα ενστερνιστούν ως πολύτιμη πηγή για τη δική τους προσωπική πνευματική ανάπτυξη.
Λίγα λόγια για το βιβλίο και τον Εθισμό...
Από τον Αρχιμανδρίτη Μακάριο Παπαμιχαήλ, υπεύθυνο του σωματείου «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ» 
Ο εθισμός αποτελεί μια αναγνωρισμένη από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα ψυχική νόσο, η οποία μέχρι και σήμερα θεωρείται ότι οφείλεται σε γονιδιακούς, ψυχολογικούς και κοινωνικο-πολιτιστικούς παράγοντες (DSM). Το πρόβλημα φαίνεται πως δεν είναι οι ουσίες ή οι εθιστικές συμπεριφορές, αλλά κάτι πολύ βαθύτερο και έγκειται στον τρόπο σκέψης του ατόμου, τον τρόπο δηλαδή που ορισμένοι άνθρωποι φιλτράρουν και επεξεργάζονται τα ερεθίσματα γύρω τους και μέσα τους. Έτσι, παρατηρείται πως επηρεάζει βαθιά τις ζωές πολλών ανθρώπων κοινωνικά, σωματικά, διανοητικά και συναισθηματικά. Το άτομο που βρίσκεται σε ενεργό εθισμό, σιγά-σιγά καταλήγει έρμαιο των εμμονών και του καταναγκασμού, οδηγούμενο έτσι σε παραβατικές συμπεριφορές, σε ανικανότητα να δημιουργεί σχέσεις με τον εαυτό του αλλά και το περιβάλλον του, και τέλος καταλήγει ουσιαστικά να αυτοεξορίζεται από την κοινωνία στην οποία βρίσκεται. Στα πλαίσια της πνευματικής και κοινωνικής προσφοράς στον συνάνθρωπο, με πρωτοβουλία της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω και τη συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης & Πλαταμώνος, δημιουργήθηκε ο ξενώνας «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ». Ο ξενώνας είναι δημιούργημα του σωματείου «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ» - ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΕΘΙΣΜΕΝΩΝ (Σ.ΥΠ.Ε.), με σκοπό την ψυχολογική υποστήριξη ατόμων που θέλουν να απαλλαγούν από τον ενεργό εθισμό τους στις ουσίες, όπως επίσης και την προσωπική και πνευματική τους καλλιέργεια, με στόχο την ομαλή επανένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο. Στον ξενώνα λειτουργεί κλειστό θεραπευτικό πρόγραμμα πνευματικής ανάπτυξης - δώδεκα βημάτων, αυστηρά δομημένο, που στοχεύει να βοηθήσει το μέλος να αναγνωρίσει τις κοινωνικές και ψυχολογικές αιτίες που το οδηγούν στον εθισμό. Τα μέλη απέχουν πλήρως από κάθε ψυχοδραστική ουσία και αλκοόλ και μαθαίνουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη του εαυτού τους και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, να είναι μέρος του «συνόλου» και να ανταποκρίνονται λειτουργικά σε κάθε είδους συνθήκη της ζωής με τους όρους της. Κίνητρο συνέχισης της κοπιώδους προσπάθειας του σωματείου αποτελεί o ολοένα αυξανόμενος αριθμός των ατόμων που, χάρη στη βοήθεια που τους προσφέρθηκε, χαίρονται σήμερα την ελευθερία τους μακριά από τον ενεργό εθισμό, ενταγμένοι πια στο κοινωνικό σύνολο από το οποίο είχαν για χρόνια αποκοπεί.
Ο π. Μελέτιος Webber εντάχθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία με τη βοήθεια του Επισκόπου Καλλίστου Ware το 1971. Σπούδασε στο Dulwich College, στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και της Θεσσαλονίκης. Έλαβε το διδακτορικό του στη Συμβουλευτική Ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο της Montana και εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως κλινικός ψυχοθεραπευτής. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1976 και υπηρέτησε στην Ελλάδα, στη Μ. Βρετανία και στις ΗΠΑ. Μετά από ένα διάστημα στην Ι.Μ. του Αγ. Ιωάννου του San Francisco, ο π. Μελέτιος επέστρεψε στο Amsterdam, στην Ολλανδία, όπου υπηρετεί στη ρωσική ορθόδοξη ενορία του Αγίου Νικολάου. Είναι συγγραφέας του Bread and Water, Wine and Oil – An Orthodox Christian Experience of God. Έχει υπάρξει οικοδεσπότης της εκπομπής Jottings from a Holy Mountain, στο Ancient Faith Radio. Συμμετέχει συστηματικά σε συναντήσεις ορθόδοξης αναζήτησης και συνεχίζει να έχει μεγάλο ενδιαφέρον για θέματα εθισμού και ανάνηψης.

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΤΑΜΒΑΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ


Την Τετάρτη 29 Νοεμβρίου στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Ωδείου ‘Φ. ΝΑΚΑΣ’ (Ιπποκράτους 41, Αθήνα) πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του εκδοθέντος από τη Μουσική Εταιρεία Αλεξανδρούπολης βιβλίου του Θωμά Ταμβάκου "Σπυρίδων-Φιλίσκος Σαμάρας. Επίσημη δισκογραφία (1904-2016)". 
Για το βιβλίο μίλησαν ο καθηγητής του Τμήματος Μουσικών Σπουδών και υπεύθυνος του Εργαστηρίου Ελληνικής Μουσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Δρ. Νικόλαος Μαλιάρας, ο αρχιμουσικός και πρωτεργάτης στη διάδοση της λόγιας ελληνικής μουσικής Βύρων Φιδετζής, ο συνθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Ωδείου Φ. ΝΑΚΑΣ Ευάγγελος Κοκκόρης, ο μουσικογράφος, κριτικός και ερευνητής Θωμάς Ταμβάκος και ο συνθέτης, πιανίστας και μουσικολόγος Θανάσης Τρικούπης, διευθυντής της Μ.Ε. Αλεξανδρούπολης. 


Ο συγγραφέας Θωμάς Ταμβάκος είπε μεταξύ άλλων: 
«Το παρόν πόνημα που παρουσιάζεται σήμερα προέρχεται από τις συντομευμένες εκδοχές του που δημοσιεύθηκαν στα πέντε από τα επτά πολυσέλιδα έντυπα προγράμματα των Ελληνικών Μουσικών Γιορτών της περιόδου 2005-11. Πρόκειται για τις μουσικές εκδηλώσεις που όπως γνωρίζετε διοργάνωσε και επιμελήθηκε ο Βύρωνας Φιδετζής και βεβαίως το συνεχίζει με περισσό ζήλο. Επίσης, πληρέστερη εκδοχή της δισκογραφίας αναρτήθηκε, το 2012, στον ιστότοπο της Μεγάλης Βιβλιοθήκης "Λίλιαν Βουδούρη" του Μ.Μ.Α. Δημοσιεύθηκε, τη χρονιά που διανύουμε, σε συντομευμένη εκδοχή επίσης και σε τρεις συνέχειες, στο διμηνιαίο περιοδικό ΠΟΛΥΤΟΝΟΝ της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών. Η έλλειψη αυτοτελούς έντυπης έκδοσης με την πλήρη επίσημη δισκογραφία του, σε συνδυασμό με τη συμπλήρωση των 100 ετών από την εκδημία του, αλλά και με τον πολυετή θαυμασμό μου για την υπέροχη μουσική δημιουργία του συνθέτη, με οδήγησε στο εκδοτικό αυτό εγχείρημα. Το βιβλίο συνοδεύεται και με εκτενές παράρτημα 22 σελίδων, στο οποίο αναγράφονται, δειγματοληπτικά, οι γνωστές στο Αρχείο 87 ανεπίσημες ηχογραφήσεις με έργα που έχουν δισκογραφηθεί έως το τέλος του 2016, και υπάρχουν σε αρχεία φορέων και ιδιωτών. Αναγράφονται επίσης και οι 136 ηχογραφήσεις και βιντεοσκοπήσεις 20 έργων που δεν υπάρχουν στην επίσημη δισκογραφία. Αυτή η καταγραφή είναι δειγματοληπτική και όχι πλήρης.» 


Η παρουσίαση του βιβλίου πλαισιώθηκε μουσικά με έξι έργα για φωνή και πιάνο του τιμώμενου μουσουργού που ερμηνεύθηκαν από την υψίφωνο Μαριμέλ Χρύση και τον πιανίστα Θανάση Τρικούπη. Τα έργα του Σαμάρα ήταν τα εξής: 
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ: 1. In teatro, 2. Amore (στα ιταλικά, α' παρουσίαση μεταπολεμικά), 3. La bien aimee (α' παρουσίαση), 4. Hymne d' amour (α' παρουσίαση μεταπολεμικά. Το μόνο δισκογραφημένο έργο της συναυλίας σε δίσκο γραμμοφώνου [1904]), 5. Soir sur la terasse. 
ΠΙΑΝΟ ΣΟΛΟ: Danse monotone. 


Την Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2017 στις 6μ.μ. θα γίνει στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Κέρκυρας η παρουσίαση του βιβλίου "Σπυρίδων-Φιλίσκος Σαμάρας. Επίσημη δισκογραφία (1904-2016)" του Θωμά Ταμβάκου. Στην εκδήλωση που διοργανώνει η Φιλαρμονική Κορακιάνας 'Σπύρος Σαμάρας' θα μιλήσουν ο επίκουρος καθηγητής του ΤΜΣ του Ιονίου Πανεπιστημίου Κώστας Καρδάμης, ο Δρ. μουσικολογίας και αρχιμουσικός Κώστας Ζερβόπουλος και Θωμάς Ταμβάκος, συγγραφέας του βιβλίου, μουσικογράφος-κριτικός-ερευνητής. Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί με μικρή συναυλία με έργα του Σπ. Σαμάρα στην οποία θα συμμετάσχουν ο βαρύτονος Πέτρος Καρύδης, η πιανίστα Χρύσα Κίτσιου και σύνολο πνευστών της Φιλαρμονικής Κορακιάνος 'Σπύρος Σαμάρας'.

ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΑ ΠΑΛΜΕΡ - ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ ΣΤΗΝ ΟΙΚΙΑ ΚΑΤΑΚΟΥΖΗΝΟΥ (ΦΩΤΟ)


Πραγματοποιήσαμε χθες, Πέμπτη 30 Νοεμβρίου 2017, την εκδήλωσή μας - αφιέρωμα στην Εύα Πάλμερ - Σικελιανού στην Οικία Κατακουζηνού. 
Ευχαριστώ από καρδιάς τους συντελεστές αυτής της ιδιαίτερης παραγωγής: 
την ποιήτρια Ιουλίτα Ηλιοπούλου (απαγγελία), την Δάφνη Πανουργιά (τραγούδι), την Ευτυχία Δημητρακοπούλου (φλάουτο - τραγούδι), τον Μάριο Καζά (πιάνο) και τον Roni Bou Saba (τραγούδια στα αραβικά). 
Ευχαριστώ τον φίλο συνθέτη Λεωνίδα Κανάρη που για άλλη μια φορά μας εμπιστεύτηκε τραγούδια του, γραμμένα ειδικά για την παραγωγή μας, σε ποίηση Άγγελου Σικελιανού. 
Ευχαριστώ το Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού για την συνεργασία και όλους όσοι παραβρέθηκαν σ' αυτή τη μυσταγωγική βραδιά στην ιστορική οικία. 


ΜΝΗΜΗ ΑΛΕΞΑΝΤΡ ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ ΤΟΥ


ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΤΡ ΣΟΛΖΕΝΙΤΣΙΝ (1918-2008) 
Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2017, 7.30 μ.μ. 
Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Αίθουσα Αντώνη Τρίτση) 
Ομιλητές: 
- π. Πέτρος Μινώπετρος: "Ο μάρτυρας και η συνείδηση των θυμάτων του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού".
- Δημήτρης Μπαλτάς: "Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν και η λογοτεχνία του γκουλάγκ". 
- Δημήτρης Τριανταφυλλίδης: "Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ: ο τόκος των καταθέσεων στη τράπεζα της μνήμης ή ένας πρόλογος που δεν δημοσιεύτηκε ποτέ". 
- Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος: "Η συνάντηση δύο Αλεξάνδρων: π. Αλέξανδρος Σμέμαν - Αλεξάντρ Σολζενίτσιν". 
Artwork: Ιωάννης - Πορφύριος Καποδίστριας
Διοργάνωση: Περιοδικό ΣΤΕΠΑ 
Καλλιτεχνικό Σύνολο ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ
Η εκδήλωση πραγματοποιείται την ημέρα που συμπληρώνονται 99 χρόνια από την γέννηση του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Αλεξάντρ Σολζενίτσιν (11 Δεκεμβρίου 1918) και ως προανάκρουσμα για το επί θύραις Έτος Σολζενίτσιν, που θα είναι το 2018, καθώς συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή του και 10 από το θάνατό του (3 Αυγούστου 2008). 





Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΠΑΛΜΕΡ-ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΙΑ ΚΑΤΑΚΟΥΖΗΝΟΥ


Το Καλλιτεχνικό Σύνολο «Πολύτροπον» (υπεύθυνος: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος), παρουσιάζει σήμερα Πέμπτη 30 Νοεμβρίου 2017 στις 8.30 το βράδυ στην Οικία Κατακουζηνού (Αμαλίας 4, Σύνταγμα), ένα αφιέρωμα στο μουσικό έργο της Εύας Πάλμερ - Σικελιανού. 
Θα παρουσιαστούν έργα της Εύας Πάλμερ – Σικελιανού και του Λεωνίδα Κανάρη. 
Η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού (1874-1952), η πρώτη σύζυγος του ποιητή Άγγελου Σικελιανού, ήταν Αμερικανίδα ερευνήτρια του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, χορογράφος και ιστορικός του χορού, με σημαντικό έργο στην προαγωγή του ελληνικού χορού, θεάτρου, μουσικής καθώς και της υφαντικής τέχνης. Ήταν και μουσικός και είχε, μάλιστα, μάθει και βυζαντινή μουσική. Μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές συνθέσεις της θα παρουσιαστούν στο αφιέρωμα στην Οικία Κατακουζηνού.
Επίσης, θα παρουσιαστούν τρία τραγούδια του συνθέτη Λεωνίδα Κανάρη, σε ποίηση Άγγελου Σικελιανού, ως αφιέρωμα του συνόλου «Πολύτροπον» στην Εύα Πάλμερ- Σικελιανού. 
Η εκδήλωση πραγματοποιείται, με αφορμή τα 90 χρόνια από τις πρώτες Δελφικές Γιορτές (1927) που διοργάνωσε το ζεύγος Σικελιανού, στην ιστορική Οικία Κατακουζηνού, καθώς ο Άγγελος Σικελιανός συνδεόταν φιλικά με τον Άγγελο και την Λητώ Κατακουζηνού. 
Είναι χαρακτηριστική μια ιδιόχειρη αφιέρωση του ποιητή στο ζεύγος της οικίας:
«Της Κυρίας Λητώς Κατακουζηνού 
και του κυρίου Αγγέλου Κατακουζηνού 
με βαθύ αίσθημα Τιμής και Φιλίας, 
Άγγελος Σικελιανός 
Μάρτης του 1946.»


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 
• Εισήγηση από τον Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλο 
• Χορικά από τον Προμηθέα δεσμώτη του Αισχύλου σε μουσική Εύας Πάλμερ-Σικελιανού και μετάφραση Ι. Ν. Γρυπάρη 
– Πάροδος 
– Πρώτο στάσιμο 
– Μονόλογος Ιούς (σε απόδοση Π. Μουλλά) 
• Τρία τραγούδια σε μουσική Εύας Πάλμερ-Σικελιανού 
Επεξεργασία: Κ. Νικολέας 
– Το εμβατήριο των σκιών / Shadow. Ποίηση: Robert Louis Stevenson 
– Η κούνια / The swing. Ποίηση: Robert Louis Stevenson 
– Το τραγούδι του εαυτού μου. Ποίηση: Walt Whitman και Ψαλμοί του Δαβίδ 
– Η συνάντηση της Εύας Πάλμερ με τον Άγγελο Σικελιανό, από το αυτοβιογραφικό βιβλίο της Ιερός Πανικός (αφήγηση) 
• Τρία τραγούδια σε μουσική Λεωνίδα Κανάρη. Ποίηση: Άγγελος Σικελιανός 
– Virgo Potens 
– Η ασκήμια (α΄ εκτέλεση) 
– Δελφικός Ύμνος 
Ερμηνεύουν: 
Ιουλίτα Ηλιοπούλου, αφήγηση 
Δάφνη Πανουργιά, τραγούδι 
Ευτυχία Δημητρακοπούλου, φλάουτο και τραγούδι 
Μάριος Καζάς, πιάνο 
Roni Bou Saba, τραγούδι στα αραβικά 
Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος, τραγούδι

Η Εύα Πάλμερ με ενδυμασία γκέισας.

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

Ο ΠΑΤΡΩΝ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟ ΑΜΑΛΦΙ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ


Ο μακαριστός Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος στις 6 Οκτωβρίου 1995, πραγματοποίησε ιδιωτική επίσκεψη στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου στο Αμάλφι της Ιταλίας. 
Στην κρύπτη του Καθεδρικού Ναού της Αμάλφης φυλάσσεται τμήμα των λειψάνων του Πρωτοκλήτου, που μετακομίστηκε εκεί από την Κωνσταντινούπολη, το 1208, μετά την άλωσή της από τους Σταυροφόρους. 
Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι αντικείμενο μεγάλου σεβασμού αποτελεί η ελαιώδης ουσία που μαρτυρείται ότι ρέει εκ των λειψάνων (για πρώτη φορά στις 29 Νοεμβρίου 1304) και η οποία αποκαλείται «la Manna di Sant’Andrea» (το μάννα του Αγίου Ανδρέα). 
Η λειψανοθήκη του Αγίου Ανδρέου βρίσκεται θαμμένη κάτω από το ιερό βήμα της κρύπτης του Ναού της Αμάλφης, σε άγνωστο βάθος. Πάνω από αυτό έχει ανοιχτεί φρεάτιο [pozzetto], καλυμμένο από πλάκες αργύρου, από τις οποίες κρέμεται η φιάλη συλλογής του μάννα. 
Στην φωτογραφία που δημοσιεύουμε εδώ, ο μακαριστός Νικόδημος Βαλληνδράς, Μητροπολίτης Πατρών, προσκυνά τον κατά την λατινική παράδοση τάφο του Αποστόλου και δίνει στη συνοδεία του να ασπαστεί τις ασημένιες πλάκες που καλύπτουν το φρεάτιο. 
H φωτογραφία περιέχεται στο φωτογραφικό επίμετρο του βιβλίου του π. ANDREA COLAVOLPE, Amalfi e il suo Apostolo [Η Αμάλφη και ο Απόστολός της], εκδόσεις De Luca, Σαλέρνο 2001. 

Ο Καθεδρικός Ναός του Αποστόλου Ανδρέου στο Αμάλφι 
Από τον εορτασμό της μνήμης του Πρωτοκλήτου στο Αμάλφι της Ιταλίας 

Related Posts with Thumbnails